Dankzij de nieuwe media Facebook & Youtube kom ik op een zonnige middag terecht op de plek waar het ooit begon voor mijn favoriete bandje Rowwen Hèze; in jeugdcentrum Cartouche in America. Verscholen onder de fysiotherapie verraden vijf geblindeerde ramen en twee openstaande nooddeuren de kelder waar het vandaag staat te gebeuren. Het is zondag, de dag na koningsdag en de laatste derde helft van het voetbalseizoen. Slechts een kleine groepje vaste bezoekers zit gemoedelijk in de voorjaarszon op het hekje of haalt een biertje dat wordt aangereikt via een openstaande raam.
Bijna een uur later dan gepland worden de bandleden van de lokale band ‘Once Again’ naar binnengeroepen. De eerste ferme klanken lokken de overige mensen naar binnen. ‘Huisband’ Once Again is een drie jaar oude jeugdige band die zich wil richten op de snelheid van de speedrock en wil powerrock invloeden uitstralen. Van de 14 gespeelde nummers is ongeveer de helft zelf geschreven. “We kiezen daarin voor de alledaagse thema’s, zoals vrouwen, sex en drugs”, aldus de bassist. Daarnaast spelen ze covers van o.a. Social Distortion en the Black Pacific. Plezier en bier is de belangrijkste drijfsfeer zo maak ik op uit het optreden. Ze spelen ongeveer drie nummers op één bier. Als er tijdens het optreden een snaar knapt zijn de overige bandleden niet te beroerd om door te spelen. Show must go on. Ik wens ze succes bij het vinden van hun eigen geluid. Vandaag oogde het nog wat als losse muzikanten en een zanger, het mag wat meer samensmelten tot een eenheid, één rockcollectief.
De meegebrachte Zweedse support act van de Future Idiots, Every Night We Meet, is een singer-songwriter. Gewapend met slecht een gitaar zingt Conner Morton vol overgave zijn nummers, maar krijgt met zijn melodieuze gitaarspel niet iedereen naar binnen.
Hierna is het blijkbaar opeens etenstijd en verschijnen er uit het ‘niets’ allerlei afhaal pizza’s en shoarma. Dat na het eten via een goed gevulde vuilniszak net zo snel weer verdwijnt. Even wat energie tanken voor de apotheose van de dag.
Een paar ‘Future Idiots’ T-shirts, gekocht tijdens het optreden van een jaar daarvoor, verwijzen naar de hoofdact waar de helaas kleine (maar fanatieke) hoeveelheid bezoekers voor komen. Rond 19.00 uur kondigt “Mr. Angry Loudtalk” Lubbe zijn Zweedse pop-punk-rock kwartet aan. Vanaf het eerste nummer ‘Hangout with Grannies’ van hun laatste (titelloze) album ‘Future Idiots’ gaat het helemaal los. Met negen nummers van dat album, uitgebracht bij het Amerikaanse label ‘Pacific Ridge Records’, de belangrijkste bron voor de setlist. Met nummers geïnspireerd op o.a. David Hasselhoff en de ’twins’ van Christina, het explicite verzoek tot sex met Katy Perry alsmede het nummer ‘Still Got Porn’ tekenen voor de vette knipoog naar de alledaagse dingen. Met het venijn en volledige overgave dat ik herken van de Heideroosjes (ook hier ooit begonnen!) rammen ze teksten, gitaargekletter en tempodrum onder het lage dak langs de knalrode paal midden voor het podium richting de bar. Het is energiek, rauw en steengoed. Het vaandel, gedragen door de partygeneraal, wappert gedurende het optreden steeds heftiger. De man die in het begin slechts als als levend stambeeld zijn biertje drinkt in de donkere hoek van het podium komt tot leven. Dat niemand gewond raakt door het rondzwaaien van de vlag, mag een wonder heten. Geheel tegen mijn verwachtingen in blijkt hij ook nog behoorlijk te kunnen (mee)zingen.
Merkwaardig genoeg moet deze oersterke act het in elk geval vandaag doen met de versterkers en drumstel van de lokale band. Met de Europese tournee gaat drummer Björn Sjöholm (van de Zweedse hardpop band My Remorse) mee, daar de vaste drummer ‘Big Mac’ geen verlof kon krijgen van zijn baas. Hopelijk worden ze niet alleen groot op Youtube, maar ook live in Zweden, USA en Duitsland waar ze al geliefd zijn, maar veroveren ze na America ook de rest van Nederland.
