Zeventien jaar. In die tijd groeien tieners op tot volwassenen met kinderen, verdwijnen platenlabels, worden muziekstreamingdiensten geboren en sterven ze weer. En wat deden Rob Taylor en Alexander Paulick in die tijd? Gewoon wachten tot de rest van de wereld eindelijk klaar was voor hun nieuwe plaat. Want laten we eerlijk zijn: als Roxy Music en Kraftwerk samen een liefdesbaby zouden krijgen die opgroeide in een Berlijnse kelder met alleen een AI-textbook als gezelschap, dan zou ‘When We Were New’ het eindresultaat zijn.
Het Anglo-Duitse duo Coloma was in de vroege jaren 2000 een fascinerende curiositeit: twee Engelsen die vanuit Keulen en later Berlijn elektronische muziek maakten die zowel ijskoud als hartverwarmend was. Taylor’s crooning zat ergens tussen Bryan Ferry en Peter Gabriel, terwijl Paulick’s productie flirtte met glitch, minimal techno en experimentele pop. Na hun vierde album ‘Love’s Recurring Dream’ uit 2009 werd het stil. Doodstil. Het soort stilte waar je als muziekjournalist een beetje onrustig van wordt.
Maar nu zijn ze er dan. En het voelt alsof ze nooit zijn weggeweest én alsof ze uit een alternatieve tijdlijn komen waar de jaren 2010 nooit hebben plaatsgevonden. Het openingstrack ‘The Knowledge’ zet meteen de toon: Taylor’s stem zweeft als een zwaarmoedige astronaut door Paulick’s elektronische landschappen, terwijl de teksten filosoferen over wat het betekent om bewustzijn te hebben. Het concept achter het album, geschreven vanuit het perspectief van een machine die net begint te ervaren, is ambitieus zonder pretenties te worden.
Het is vooral de productie die fascineert. Waar veel elektronische muziek in 2026 klinkt alsof het door een algoritme is gegenereerd (ironisch genoeg), voelt ‘When We Were New’ juist menselijk aan. De fretloze basgitaar die door ‘I Will Lead You Astray’ slingert, de Franse hoorn in ‘Let You Run’, de subtiele glitch-elementen die als nerveuze tics door ‘Sleep Mode’ lopen; dit is vakmanschap van de oude school, aangevuld met moderne technologie.
‘All Of This Is Fields’ en het titelnummer ‘When We Were New’ zijn de hoogtepunten: compacte, emotioneel geladen tracks die je doen denken aan de beste momenten van Radiohead’s ‘Kid A’, maar dan zonder het pretentieuze. Taylor’s teksten zijn hier op hun scherpst, met zinnen die blijven hangen zonder je het gevoel te geven dat je een filosofiecollege bijwoont. Het is poëzie die werkt omdat het niet te hard zijn best doet.
Niet alles werkt even goed. ‘Fieldnotes’, met zijn anderhalf minuutje, voelt als een gemiste kans – een interessante tussentrack die net wat meer uitwerking had kunnen gebruiken. En ‘Pretty Complex Algorithm’ probeert met zijn titel een grapje te maken over kunstmatige intelligentie, maar de ironie wordt wat te dik aangezet.
Maar de echte magie zit in tracks als ‘All These Moments’. Als je ooit ‘Tears In Rain’ van Blade Runner hebt gezien en je afvroeg hoe dat als lied zou klinken, dan is dit je antwoord. Het is melancholisch zonder melodramatisch te worden, elektronisch zonder kil te zijn, futuristisch zonder zijn menselijkheid te verliezen.
Mastering door Mike Grinser bij Manmade Mastering in Berlijn heeft de plaat een warme, organische sound gegeven die past bij de thematiek. Dit klinkt niet als een steriele studioproductie, maar als muziek die is gemaakt door mensen die echt iets te vertellen hebben.
Is ‘When We Were New’ het album dat de elektronische muziek gaat redden van zichzelf? Waarschijnlijk niet. Zal het de hitlijsten bestormen? Onwaarschijnlijk. Maar is het een prachtig, doordacht en verrassend toegankelijk stuk werk van twee muzikanten die duidelijk hebben nagedacht over wat ze willen zeggen? Absoluut.
In een tijd waarin AI-gegenereerde muziek steeds normaler wordt, voelt een album dat juist gaat over het vinden van menselijkheid in de machine bijna profetisch. Coloma bewijst dat zeventien jaar wachten soms de moeite waard kan zijn.
Voor fans van Radiohead, Roxy Music, of iedereen die zich afvraagt of elektronische muziek nog een ziel kan hebben in 2026, is dit een verplicht nummertje. (8/10) (Eigen productie?