Dat Marcus Miller een legende is, staat vast. Dat hij nu al op 54-jarige leeftijd een oeuvre-award mag ontvangen en niet pas aan het eind van zijn carrière, mag dan weer wel opmerkelijk worden genoemd. De Amerikaanse fusion-bassist is door de organisatie van de Edison Jazz/World Awards uitgeroepen tot icoon en ontving afgelopen donderdagavond dan ook en beloning voor zijn gehele carrière. Zelf zei hij me ’s middags nog, dat ook hij het vreemd vond, maar de prijs in ontvangst zou nemen als aanmoedigingsprijs. Een wijs besluit als antwoord op een vreemde benoeming. Miller ontving de prijs, een beeldje, dan ook ingetogen aan het begin van zijn optreden.
Miller start op het Edison Jazz/World Awards-gala na de pauze met een compleet concert. Een ware traktatie voor de bezoekers van de uitreiking, en de meesterbassist weet het publiek dan ook te trakteren op een waar stukje voor de muziek-connaisseur. Miller vangt direct aan met een sterk staaltje basspel op ‘Detroit’, de ijzersterke opener van zijn laatste album ‘Renaissance’. Het funky basspel staat garant voor de virtuositeit van Miller en het publiek is vanaf dat moment één en al oor.
Tijdens het geweldige optreden dat de bassist tezamen met zijn band en een afgeslankt Metropole Orkest brengt, neemt Marcus Miller ook bij basklarinet wederom ter handen. Waar de bassist voorheen voornamelijk zijn basgitaar liet klinken, durft hij sinds een paar jaar ook zijn andere instrumenten meer en meer te gebruiken. Op meer dan slechts zijn bas is de bassist virtuoos en de multi-instrumentalist laat dat in Eindhoven dan ook duidelijk blijken. Te weinig naar mijn mening, maar goed, het basspel van Miller maakt de avond meer dan geslaagd, als deze dat al niet was.
Met nummers als het altijd indrukwekkende ‘Jekyll & Hyde’, ‘Blast!’ of de ode aan dominee Desmond Tutu, ‘Tutu’, dat hij destijds samen opnam met zijn grote inspirator Miles Davis, het blijven pareltjes die uit de speakers de zaal in worden geslingerd. De zaal die overigens perfect te noemen was door het concert van Miller, met een akoestiek waar menig muziektempel jaloers op kan zijn.
Miller maakt van zijn show in Eindhoven een van de beste shows die ik van de man heb mogen aanschouwen en ook Miller zelf geniet met volle teugen van de samenwerking met het Metropole Orkest. Een subliem concert, waarbij even een extra (positieve) aantekening voor Miller’s blazersduo Alex Han en Lee Hogans op respectievelijk saxofoon en trompet. Een groet, een lach, een toegift (‘Catembe’) en een fantastische avond zit er op… hoewel, een appearance bij de afterparty bij Sheila E. in de Effenaar wordt een mooi toetje.
