In het kader van het motto ’true music from the heart’, muziek die regelrecht via je oren je hart instroomt, had de band John Henry and the Fellow Associates hun albumpresentatie op 30 mei in het Poppodium W2 te Den Bosch. Helaas liep de avond door een valse start een behoorlijke vertraging op. Emil Landman stond op het programma om voor de presentatie een paar nummers te komen spelen. Omdat hij in de file stond moesten we wel lang wachten. Maar goed, het zij zo. Emil Landman zijn teksten zijn puur, persoonlijk maar toch universeel en de muziek is ontzettend aanstekelijk. Hij kreeg met zijn zachte manier van zingen iedereen stil bij de eerste klanken, dat was het wachten toch wel waard! Na drie nummers moest Emil helaas het podium alweer verlaten, overigens wel knap dat je ondanks alle hectiek toch je rustige nummers kunt brengen.
John Henry and the Fellow Associates presenteerden daarna hun nieuwe cd ‘Five More Days And A Matter Of Somewhere’. De muziek van John Henry is duidelijk geïnspireerd door artiesten en bands uit zijn jeugd waaronder Tom Petty en Bruce Springsteen. Gebruik makende van de akoestische of elektrische gitaar en soms de piano of de mondharmonica, weet John Henry pakkende nummers te schrijven die in je hoofd blijven zitten. De band bestaat uit Eric Coenen (bas), Maarten van Damme (gitaar), Annelie de Vries (toetsen, zang) en Sjoerd Rutten (drums).
De band – een groep bevriende muzikanten – speede op ontspannen wijze de nummers van de CD, een lekker in het gehoor liggend album. ‘Rescue me’, is opgebouwd uit verschillende stijlen, het begint door het gitaarspel als een bluesnummer, daarna wordt het een ballad om te eindigen in een popsong. Klasse! ‘The world inside your hands’ is een wat vlakker nummer, maar daardoor echter niet minder mooi. De single komende van het album getiteld ‘Five More Days’ heeft een catchy groove die lekker blijft hangen. ‘Make up your mind’ gaat meer de country kant op.
Natuurlijk horen er bij een albumpresentatie ook de dankwoorden, één ervan was het lied. ‘I Will be there’. Dit nummer heeft John speciaal voor zijn kinderen en zijn vrouw geschreven. Misschien met net nog wat meer passie gezongen deze keer. Het laatste nummer van CD en ook de avond gaat over vroeger, toen hij opgroeide in een dorpje. Het mooie nummer werd opgedragen aan zijn ouders.
Landmark 105 is 2013 goed begonnen met het uitbrengen van hun debuut EP en gelijknamige single ‘Moving on’, ze traden maar liefst 5 keer op tijdens Noorderslag. Ik was daar ook, ondanks die vijf optredens heb ik ze toch gemist. Helaas kon ik vanavond door het uitlopen van het programma, ook maar een klein stukje meepakken. Het klonk volwassen en had door de vrouwelijke zang op mij een aantrekkingskracht. Een volgende keer wil ik graag nog meer van Landmark 105 horen. Al met al was dit een heerlijk muzikale eerste editie van hoog niveau. Het mag best een w2-traditie worden.
