Lido Pimienta heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een van de meest opvallende artiesten binnen de hedendaagse Latijns-Amerikaanse en alternatieve pop. De Colombiaans-Canadese muzikante combineert traditionele Caribische ritmes met elektronische productie, experimentele pop en persoonlijke verhalen. Met ‘Caribenya’ bouwt Pimienta voort op haar eerdere werk, waarbij culturele identiteit, vrouwelijke kracht en muzikale vrijheid opnieuw belangrijke thema’s vormen. Het album verschijnt via Anti Records en laat horen hoe moeiteloos zij verschillende muzikale werelden met elkaar kan verbinden.
Waar eerdere albums soms zwaar leunden op maatschappelijke thema’s en complexe arrangementen, kiest Pimienta op ‘Caribenya’ voor een geluid dat lichter en beweeglijker aanvoelt. De basis blijft geworteld in de muziek van het Caribisch gebied, maar elektronische elementen geven de nummers een moderne uitstraling. Het resultaat is een plaat waarin traditie en vernieuwing niet tegenover elkaar staan, maar elkaar juist versterken.
De openingstrack ‘Arrúllame’ zet direct de sfeer neer met een warme, bijna sprookjesachtige benadering. Pimienta laat haar stem alle ruimte krijgen, terwijl de productie langzaam verschillende lagen toevoegt. Het nummer vormt een brug tussen haar eerdere werk en de meer elektronische richting die op dit album sterker aanwezig is.
De single ‘Tóxica’ behoort tot de meest opvallende nummers van de plaat. Het nummer gebruikt de energie van cumbia en combineert die met moderne elektronische klanken. Achter de dansbare ritmes schuilt een scherpere boodschap over ongezonde relaties en persoonlijke grenzen. Pimienta weet opnieuw een nummer te maken dat zowel direct werkt als inhoudelijk meer biedt.
Ook ‘No Me Quiero Ir’ laat een andere kant van het album horen. Hier ligt de nadruk meer op emotie en melodie, waarbij Pimienta bewijst dat haar kracht niet alleen zit in vernieuwende producties, maar ook in eenvoudige en doeltreffende liedstructuren.
De grootste kwaliteit van ‘Caribenya’ is de manier waarop Pimienta haar verschillende invloeden samenbrengt. Ze maakt geen traditionele folkplaat en ook geen standaard elektronische popalbum. De muziek klinkt geworteld in geschiedenis en cultuur, maar tegelijkertijd volledig eigentijds. Dat maakt de plaat interessant voor zowel liefhebbers van wereldmuziek als luisteraars die op zoek zijn naar vernieuwende pop.
Toch vraagt het album soms om een open houding. Pimienta kiest bewust niet voor voorspelbare structuren en laat ruimte voor experiment. Daardoor zijn niet alle momenten even direct toegankelijk, maar juist de onverwachte keuzes geven de plaat haar eigen karakter.
Met ‘Caribenya’ levert Lido Pimienta opnieuw een album af dat haar positie als eigenzinnige en vernieuwende artiest bevestigt. Ze weet persoonlijke verhalen, culturele achtergronden en moderne productietechnieken samen te brengen tot een geheel dat zowel dansbaar als betekenisvol is. (8/10) (Anti Records)