Di-Rect is sinds de wissel van zanger Tim Akkerman naar Marcel van Veenendaal een stuk rustiger en volwassener geworden en dat is goed uitgepakt. De nieuwe CD ‘Time will heal our senses’ is nu het tweede album van de vernieuwde Di-Rect, zeg maar Di-Rect 2.0. Iets wat door Spike niet zo gezien wordt, maar de andere ‘oude’ leden denken er wel duidelijk zo over. Het geeft ons te denken over hoever de stijl van de nieuwe Di-Rect van die van de oude Di-Rect af ligt.
Di-Rect en dus ook de nummers zijn zogezegd een heel stuk volwassener geworden, en de verschillende lagen in de muziek maken dat dit album al meteen een van de betere cd’s van de band is, zo niet het beste. De nummers met daarin kleine experimentjes, in voornamelijk de intro’s, prikkelen de zintuigen flink, dus in dat opzicht klopt de titel van de plaat wel. Deze plaat heeft nog meer dan ‘This is who we are’ die zwepende harmonieuze koortjes in de nummers en persoonlijk vind ik dat je dat tegenwoordig nog veel te weinig hoort in de muziek. Een dikke +1 dus voor diegene die dit in de band heeft gebracht.’The Chase’ is al veelvuldig gedraaid en dat is niet onterecht. Het nummer is een mooie samenvatting van de nieuwe cd: stevig, sterke teksten en volwassen.
‘Holiday’ trekt wat richting de melancholische dromerige stranden. Het synthesizergeluid dat dweemt op de achtergrond haalt gevoelens naar boven van late zonsondergangen op een breed strand met dansende mensen rond een kampvuur. Dat vakantiegevoel weet de band met het nummer perfect te verwoorden en zou over een half jaar wel eens de laatste single van het album kunnen worden. Qua albumopbouw zelfs zo perfect opgevolgd door ‘Shadows of the night’ dat het gehele album zelfs een beetje richting een rockopera (nogmaals?) of conceptalbum gaat. Goed, hiervoor had wel wat meer samenhang moeten worden gecreëerd, maar het geeft de groei aan van de band die ooit begon als groepje ruige 17-jarigen.
De stevige punkrock van vroeger is erondertussen wel uit bij Di-Rect, en ondanks dat dit het zesde studioalbum van de band is, lijkt het nogmaals duidelijk meer op een tweede plaat van de band die niets meer heeft te maken met het Di-Rect van Tim Akkerman. Niemand denkt bij Di-Rect nog aan de oud-zanger van wat eens een van Nederlands grootste talenten was, maar direct aan de nieuwe, Marcel van Veenendaal. Een nummer als ‘Broken’ is zelfs misschien het meest gevoelige nummer dat de band ooit schreef, en oh, daar zijn ze weer, die heerlijke Synthesizer-koortjes. De titeltrack ‘Time will heal our senses’ is als afsluiter dan ook wel weer perfect gekozen. Het nummer is opzwellend, bombastisch, en gooit er nog eventjes al die experimentjes doorheen. Maar dan wel net precies dat het kan, als ware het Pink Floyd zelve. Klasse! (8/10)(EMI)