Al een tijdje ligt het nieuwe album van Bedroom Monkees, ‘Born To Love’, mij aan te staren wachtend op een beoordeling. In tegenstelling tot de meeste albums is dit een doosje met daarin een poster van de pretentieus aandoende albumcover. Op de achterkant van deze poster vind je de teksten voor het geval je mee wilt zingen, maar nog belangrijker, mee lezen. Bert Smeets, de tekstschrijver en zanger van de band, heeft namelijk teksten geproduceerd die vaak lastig zijn te volgen en ook als je de kans hebt om ze nog een keer te lezen onbegrijpelijk blijven. Ook weer een pretentieus kantje aan dit album. Maar Smeets’ Bedroom Monkees zijn daar zeker niet de enige in, veel artiesten hebben de neiging daar toe en het is iets van alle tijden. Wanneer de muziek verder wel oprecht is en vernieuwend kan ik zelfs van zo’n pretentieuze band houden (bekendste voorbeeld hiervan: The Doors).
Vernieuwend is dit album niet, verre van zelfs. ‘Bedroom Monkee’, waarmee het album opent brengt een jaren ’60 sfeertje in de huiskamer met een feestelijke trompet. Het intro van ‘Tell Me, Woman’ doet me zelfs denken aan een ridderfilm, vanwege het middeleeuwse riedeltje. Overigens vind ik dit wel het beste nummer van het album waarin ik vooral de stem van Smeets erg waardeer. De mondharmonica uit ‘Send A Dream’ doet mij al een beetje aan Bob Dylan denken, ‘What Ever Comes And Goes’ is gewoon Dylanesque te noemen. Na het titelnummer dat mij verder weinig doet volgt ‘Lily Goes By’ die ook weer aan de bekende protestzanger uit de jaren ’60 doet denken. Een leuk nummer voor tijdens het koken, maar net als het merendeel van de nummers is het geen pure luistermuziek. Het is te weinig verrassend, alleen bij ‘Heartbreaker’ keek ik dan weer eventjes op.
De elf nummers in iets meer dan een half uur deden me helaas weinig. Af en toe hoorde ik een ‘leuk nummertje’, maar dat was het dan ook. Geen album waarvan ik denk: dit ga ik straks nog een keer opzetten. Of het moet de stilte vullen tijdens het koken. Want als achtergrondmuziek is het prima te verteren. (5/10) (Bones Records)