Dotan mocht zaterdagavond met zijn najaarstour het spits afbijten van zijn tweedaagse concertreeks in Zwolle. Beide shows volledig uitverkocht, de ruimte al gauw vullend met enthousiaste mensen en door de speakers klonk dromerige muziek, om vast in de sfeer te komen van de show zelf.
De show begon met een erg rustige en daardoor krachtige opkomst van de band. De band speelde op een verhoging ten opzichte van de zanger zelf. Eerst betrad de gitarist het podium, die zette de melodie in. Vervolgens kwamen de andere bandleden een voor een het podium op en bouwde de muziek steeds meer op tot een muzikaal geheel.
De show werd ingestart met het mooie ‘Let You Go’, waarna gelijk duidelijk werd wat voor artiest Dotan is. Een stem waar je U tegen zegt, de gitaar die een perfecte toevoeging had aan het geheel en het publiek wat uitbundig meedeed. “Zwolle, het is een supergrote eer om hier te zijn. Beide shows waren zo snel uitverkocht, het belooft een echt feestje te worden!”
De set was een combinatie van oudere, bekendere nummers als ‘Let The River In’ en ‘There Will Be A Way’ en van nieuwe, nog onuitgebrachte nummers als ‘Fire & Flumes’ en ‘Golden’. Hier creëerde hij een huiselijke sfeer met vooral de drums goed aanwezig. De band kwam mee naar voren, ging van hun podiumpje af en dit zorgde voor een hoog gevoel van saamhorigheid.
Voor de zanger was het heel anders om op het podium te staan ten opzichte van een paar jaar geleden. Dit had alles te maken met zijn nieuwe trots in het leven, zijn dochtertje van wie hij sinds acht weken vader is. “Het mooie plaatje valt soms een beetje tegen, want ik heb vannacht maar dertig minuten geslapen”, grapte de zanger. Hierdoor werd ook duidelijk dat hij niet vies was van een grapje tussendoor. “Maar alle clichés zijn waar, het is het allermooiste wat er is.”
“Ik ben verliefd geworden op muziek door echte dingen te horen en dat is precies wat ik hiermee probeer te bereiken. Alles wat ik opneem voor het album is in één take, ik wil échte muziek laten horen. Ik ben een perfectionist, dus dat is best moeilijk. Maar dan weet ik zeker dat wat ik maak ook echt vanuit mij komt.” Ook al was bij de meeste nummers de tekst voor vrijwel iedereen onbekend, deed het publiek heel leuk mee en het geklap was erg luid aanwezig.
Om het publiek echt te trakteren werd het tijd om twee onuitgebrachte nummers echt goed in het daglicht te zetten. Bij de merchandise hing een QR-code die gescand kon worden en zou leiden naar een toegangsportal voor de twee nieuwe nummers, zodat die de komende 24 uur beluisterd konden worden. “Ik vind het spannend om deze nieuwe liedjes voor jullie te spelen, maar dat is een goed teken want dan weet je dat het ergens vandaan komt”, introduceerde de zanger.
‘Control’ was een heuse podiumklapper. Het begon heel kalm maar gaf de bezoekers genoeg ruimte om te dansen en te klappen. Het nummer gaat over het niet hebben van controle over je angsten en gedachten, wat Dotan erg goed wist te verwoorden in de teksten. Het volgende nummer wat hij speelde heet ‘Wear My Heart’. Dit nummer had voor Dotan een speciaal plekje in zijn hart en daar vertelde hij graag wat meer over.
“Ik voel zoveel in het dagelijks leven, voor mijn gevoel meer dan andere mensen om mij heen. Ik weet nog heel goed dat ik ooit op de basisschool aan een klasgenootje vroeg of hij ook de hele tijd melodieën in zijn hoofd hoorde, waarna de hele klas moest lachen. Nu kan ik er zelf ook wel om lachen, maar destijds liet mij dat bepalen dat er iets mis is met mij en ik heb heel lang geprobeerd om minder te voelen. Ik heb hier ooit een gesprek over gehad met mijn vader en die gaf juist aan heel trots te zijn op mij en dat ik trots moest zijn op mijn hart. Diezelfde dag typte ik ‘wear my heart like a crown’ in mijn notities en binnen no-time stond het nummer. Veel plezier.”
Een onmisbaar moment tijdens zijn shows is het unplugged moment. De band en de zanger, één microfoon en iedere show een ander nummer. Op deze zaterdagavond was het tijd voor ‘No Kissing On A Sunday’. Voor hem was dit nummer belangrijk om te spelen: “De laatste berichten tonen aan dat de acceptatie, whatever that means, van mensen zoals ik laag is. Dat doet pijn. Ik wil duidelijk maken dat mijn shows voor iedereen zijn, dus houd van wie je houdt, ben wie je bent. Het maakt me verdrietig dit te horen want het heeft bij mij zo lang geduurd voordat ik mezelf geaccepteerd had.”
Het liedje gaat over de eerste ontmoeting van Dotan en zijn man, op een ranch in Amerika. Een plek waar het vrijwel onmogelijk was om van elkaar te kunnen houden, maar hun liefde was zo sterk dat het lukte om door te blijven zetten. Niet alleen deze unplugged variant, maar alle nummers deze avond waren in principe heel klein, maar voelden groots aan. Andersom werd het huiskamer-gevoel ook enorm gecreëerd.
De show werd afgesloten met ‘Hungry’, ‘Numb’, ‘7 Layers’, welke in het midden van de zaal gespeeld werd, ‘Louder’ en uiteraard ‘Home’. Dotan is inmiddels al ruim tien jaar actief in de muziekwereld en deze avond maakte hij duidelijk waarom. Een scala aan nummers met een heerlijke cadans, ruimte om te feesten maar ook ruimte om te huilen, en vooral teksten die raakten.
Foto’s (c) Ilona van der Hoek