Met zijn bekende, dromerige stem sloeg de gerenommeerde singer-songwriter Joshua Bassett in 2024 met zijn eerste studioalbum ‘The Golden Years’ behoorlijk de plank mis. Het bereikte geen enkele hitlijst en hij kreeg er vrijwel geen aandacht voor. Na bijna twee jaar van praktische radiostilte is het tijd voor een nieuwe poging, dit keer met ‘Easier’, bestaand uit negen tracks.
Het album trapt af met de allereerste single, ‘Blue’. De dromerige stem zoals de luisteraar van hem gewend is ontbreekt hier zeker niet, zijn stem wordt zelfs op een ander niveau ingezet dan op andere nummers die hij de afgelopen jaren uitgebracht heeft. Het nummer gaat over het onverwacht vinden van een liefde waarvan je de zoektocht eigenlijk al hebt opgegeven. De toon wordt hiermee gezet voor de rest van het album.
Buiten het dromerige, melancholische van Bassett, heeft hij een kenbaar gevoel voor een goede beat en goede melodieën. Dit blijkt wanneer ‘Dancing On The Edge’, een andere single van het album, begint af te spelen. De introductie toont aan dat het rustig begint, maar dat de luisteraar zeker her en der een verandering in tempo, melodie en instrument kan verwachten. De kracht in dit nummer zit hem vooral in de prechorus, waar je echt volledig in extase meegenomen wordt en vol verwachting wacht op het refrein.
‘Hold Me’ begint met een akoestische gitaar en vervolgt met een kenmerkende eigen harmonie die Bassett als geen ander weet te creëren. Door zijn stem op hetzelfde moment, maar net een klein octaaf hoger of lager toe te voegen aan het geheel, vormt hij een gevoel van eenheid en saamhorigheid, terwijl hij het ‘alleen’ doet.
De lyricus die in de 25-jarige zanger schuilt komt vanaf nu ook steeds zichtbaarder naar voren. Metaforen worden je om de oren gegooid; hij zingt over het langzaamaan zinken onder het getij om vervolgens te snakken naar adem omdat hij zijn geliefde niet meer aan kan kijken. Voor een luisteraar die liefde op dezelfde manier ervaart, kan de tekst heel dichtbij komen, wat ook weer voor het puntje herkenning zorgt.
Een nummer dat rechtstreeks uit een Spaanse telenovela kan komen is ‘Selfish, Love’ (op de Engelse teksten na dan). Het thema van dit album is inmiddels wel duidelijk. Joshua heeft de liefde van zijn leven gevonden en hij deelt niet alleen de mooie kant hiervan, maar vooral de angstaanjagende kant. Wat als het misgaat? Wat als ik je niet meer kan zien? Wat als ik te egoïstisch ben? Dit zijn allerlei vragen die gaandeweg het album beantwoord of besproken worden.
‘Clouds’ is een single die vooral bij de die-hard fans veel losmaakt. Waar de zanger inmiddels al geruime tijd eigen carrière aan het maken is en echt een eigen naam gecreëerd heeft, heeft hij zijn bekendheid en groei te danken aan de Disney-serie ‘High School Musical: The Musical: The Series’. In deze serie wordt hij verliefd op Nini (beter bekend als Olivia Rodrigo) en één van de bekendste monologen van zijn karakter in de serie gaat over ‘a silly little song about clouds’, wat de reden is dat hij verliefd op haar werd.
Voor de fans voelt dit als een stukje erkenning van de tijd ‘voordat’ hij bekend werd als Joshua Bassett en dat siert de Amerikaan als geen ander. Wanneer hij in de tekst, met wederom een erg melancholische stem, praat over het proberen weg te rennen van de wolken, wat soms onmogelijk lijkt, voelt dit ook als een kleine knipoog naar de ‘silly little song about clouds’.
Waar de beginfase van het album vooral focust op het vinden en proberen vast te houden van een nieuwe liefde, kijkt de tweede helft vooral naar het loslaten van oude liefdes, hoe moeilijk dit ook kan zijn.
Dit blijkt ook wanneer ‘I Still Care’ afgespeeld wordt. In eerste instantie denk je: ‘komt er wéér zo’n verhaaltje over het verliezen van een liefde’, maar in combinatie met de nummers ervoor en erna is de insteek van het nummer veel duidelijker: de liefde is losgelaten, maar de dankbaarheid is nog altijd aanwezig.
De titelsong ‘Easier’ laat een hele kwetsbare kant van de zanger zien. Na het uitbrengen van zijn memoire ‘Rookie: my public, private and secret life’ laat hij steeds meer deze kant van zichzelf zien en dat toont ook de groei die hij persoonlijk heeft doorgemaakt de afgelopen twee jaar. In dit nummer is hij bijna aan het smeken om een zoveelste kans om te laten zien dat hij het wél kan, te laten zien dat hij gegroeid is en bovenal te laten zien dat hij het waard is om van gehouden te worden.
‘Ruined’ geeft de luisteraar nog een klein inkijkje in het leven van Bassett en in zijn zoektocht naar liefde. De een-na-laatste track kijkt naar het gevoel alsof de liefde voor altijd verpest gaat zijn, na een kersverse relatiebreuk. “you’ve ruined every other lover for me” is een tekst die meermaals terugkomt in het nummer, en iedere keer wordt het net iets krachtiger gezongen dan de vorige. Dit toont symboliek en toont aan dat het gevoel naarmate de tijd vordert, alleen maar sterker wordt. Wanneer je met veel focus naar het nummer luistert, komt vooral deze kracht heel erg goed naar voren.
Het ietwat korte album wordt afgesloten met de negende track: ‘No One Loves Like You’. Dit nummer voelt als een conclusie van het hele album. Hoeveel je ook van een ander kan houden, er is niemand die liefheeft zoals jij dat doet. De afhankelijkheid die je kan ervaren wanneer je zoveel van iemand houdt dat het voelt alsof je de wereld niet alleen aankunt wordt hier enorm geromantiseerd en staat eigenlijk het gehele album goed centraal.
Dit is een typisch album dat het best tot zijn recht komt wanneer je het van begin tot eind in de uitgebrachte volgorde luistert. Het gehele verhaal wordt per nummer een stuk duidelijker en dat is waar de kracht van dit album vooral vandaan te halen is. De vocals zijn niet fenomenaal, maar ook niet slecht. De teksten zijn van zichzelf niet extreem diep of uitgebreid, maar in het geheel wel. De titels zijn nietszeggend, totdat je het album een keer hebt geluisterd. Kortom; het album staat vooral stevig als album. (7/10) (Plush Records)