Waterparks heeft zich in relatief korte tijd ontwikkeld van een energieke poppunkband uit Houston tot een groep die zich nauwelijks nog in één genre laat vastleggen. Sinds de oprichting in 2011 heeft het trio rond zanger en multi-instrumentalist Awsten Knight voortdurend gezocht naar nieuwe vormen, waarbij pop, elektronica, emo, rock en hypermoderne productietechnieken steeds vaker samenkwamen. Met ‘JINX’ verschijnt opnieuw een album waarop Waterparks bewust weigert om zich aan verwachtingen te houden.
De band heeft altijd een sterke voorkeur gehad voor contrasten. Grote refreinen worden gecombineerd met vervormde synths, agressieve gitaren en soms bijna chaotische producties. Op ‘JINX’ wordt die aanpak verder doorgetrokken. Het album klinkt als een verzameling ideeën die bewust tegen elkaar botsen, maar dankzij de sterke persoonlijkheid van Awsten Knight toch als één geheel blijft voelen.
De openingstrack ‘Jinx’ zet direct de toon. Het nummer combineert een aanstekelijk poprefrein met elektronische elementen en een productie die dicht tegen moderne alternatieve pop aanzit. Knight schakelt moeiteloos tussen gezongen passages en meer ritmische zanglijnen, waardoor het nummer zowel toegankelijk als onvoorspelbaar blijft.
Ook ‘SOULSUCKER’ laat de agressievere kant van Waterparks horen. De gitaren zijn nadrukkelijk aanwezig en de energie doet denken aan de poppunkperiode van de band, maar de productie is veel moderner en scherper. Waar veel bands binnen het genre vasthouden aan een herkenbaar geluid, probeert Waterparks juist voortdurend grenzen te verleggen.
Een van de opvallendere momenten op het album is ‘BRAINWASHED’. Hier kiest de band voor een meer elektronische richting, met een bijna futuristische sfeer. Het nummer laat goed horen waarom Waterparks ook buiten de traditionele poppunkwereld steeds meer aandacht krijgt. De groep begrijpt hoe hedendaagse popmuziek werkt, maar gebruikt die kennis op een eigenzinnige manier.
Toch is die constante drang naar vernieuwing niet altijd een voordeel. Sommige nummers op ‘JINX’ voelen overvol, alsof er te veel ideeën in een relatief korte speelduur zijn gestopt. De snelle wisselingen tussen stijlen kunnen indrukwekkend zijn, maar zorgen er soms ook voor dat melodieën minder lang blijven hangen. Vooral voor luisteraars die de meer traditionele poppunkkant van de band waarderen, kan het album behoorlijk druk overkomen.
Daar staat tegenover dat Waterparks precies daardoor interessant blijft. ‘JINX’ is geen veilige plaat en klinkt niet alsof de band een formule probeert uit te melken. De groep kiest opnieuw voor risico, experiment en een flinke dosis persoonlijkheid. Awsten Knight blijft een frontman die polariseert, maar juist zijn uitgesproken karakter geeft de muziek een eigen gezicht.
Als geheel is ‘JINX’ een album dat vooral laat zien hoe breed het muzikale bereik van Waterparks inmiddels is geworden. Het is soms chaotisch, soms extreem gepolijst en soms verrassend kwetsbaar. Niet iedere keuze werkt even goed, maar de overtuiging waarmee de band deze richting volgt, maakt veel goed. Waterparks blijft een groep die liever discussie oproept dan onopgemerkt voorbijgaat. (8/10) (300 Entertainment)