BRKN is een van die artiesten die zich al meer dan tien jaar door de Duitse muziekscene beweegt zonder ooit echt stil te staan, en met ‘Lösch meine Nummer’ levert hij op 10 juli opnieuw een album af dat persoonlijker en scherper voelt dan alles wat hij eerder maakte.
Achter de naam BRKN gaat Andaç Berkan Akbiyik schuil, geboren in 1991 in Berlijn-Kreuzberg, opgegroeid in een gezin met Turkse, Koerdische en Armeense wortels. Hij studeerde aanvankelijk architectuur, maar koos uiteindelijk voor de muziek, geïnspireerd door Amerikaanse soulartiesten als Erykah Badu, D’Angelo en Frank Ocean. Die invloed is altijd hoorbaar gebleven, ook wanneer BRKN zich meer richting rap begeeft. Met albums als ‘Kauft meine Liebe’ uit 2016 en het melancholischere ‘Einzimmervilla’ bouwde hij een trouwe fanbase op, en op ‘Drama’ uit 2021 was hij opvallend open over een pijnlijke relatiebreuk en de depressie waarmee hij worstelde. Dat album bleek meteen zijn succesvolste tot dan toe.
Op ‘Lösch meine Nummer’ gaat BRKN nog een stap verder in eerlijkheid. Het album beweegt zich tussen liefdesverdriet, toxische relaties, maatschappelijke rolpatronen en een steeds nadrukkelijker politiek geluid. Dat laatste hoor je goed op ‘Es tut nicht mehr weh’, een nummer dat op het eerste gehoor klinkt als een klassiek liefdesverdriet-lied, maar dat eigenlijk gaat over het leven tussen twee culturen en het gevoel nooit volledig erkend te worden. Het is precies dat soort dubbele laag waarmee BRKN al langer weet te overtuigen: een aanstekelijke melodie die de luisteraar binnenhaalt, waarna de tekst pas bij herhaald luisteren zijn volle gewicht krijgt. Op ‘Juli’25’, met Tarek K.I.Z. als gast, klinkt de plaat losser en speelser, terwijl ‘Red Flags’ juist de kwetsbaardere kant van BRKN laat horen, met een tekst over het herkennen van patronen die je eigenlijk allang had moeten zien aankomen. ‘Tattoos’, met Nullsechsroy, voegt een extra dimensie toe aan het geheel en laat zien dat BRKN nog altijd graag samenwerkt zonder zijn eigen geluid te verliezen.
Wat opvalt aan ‘Lösch meine Nummer’ is dat BRKN erin slaagt om zware thema’s als wereldpijn, weltschmerz en maatschappelijke onrust te verweven met songs die nooit drammerig of prekerig worden. Zijn talent om een politieke boodschap te verpakken in een oorwurm blijft indrukwekkend, en dat zorgt ervoor dat het album op meerdere niveaus werkt: als prettig te beluisteren pop-rap-plaat voor wie er niet te diep induikt, en als persoonlijker document voor wie de lagen wil ontdekken die eronder zitten.
Natuurlijk is niet elk nummer even sterk, en er zitten op de twaalf tracks onvermijdelijk een paar momenten die iets minder blijven hangen dan de uitschieters. Maar dat weegt niet zwaar, want de plaat overtuigt vooral door de manier waarop BRKN groeit als artiest zonder zijn herkenbare mix van rap, soul en R&B los te laten.
‘Lösch meine Nummer’ bevestigt dat BRKN een van de interessantere stemmen binnen de Duitse muziek blijft, iemand die persoonlijke verhalen weet te verbinden met grotere maatschappelijke thema’s zonder de lichtheid te verliezen die zijn muziek al die jaren zo aantrekkelijk maakt. (7/10) (RCA)