Iedere week komen er tientallen nieuwe albums binnen op de redactie van Maxazine. Veel te veel om ze allemaal te beluisteren, laat staan te recenseren. Iedere dag één recensie zorgt ervoor dat er te veel albums blijven liggen. En dat is zonde. Daarom plaatsen we vandaag een overzicht van albums die op de redactie binnenkomen in korte recensies.
CHALK – Crystalpunk
Belfast stuurt zijn groeten. CHALK, ofwel vier jonge Ieren met te veel energie en ogenschijnlijk te weinig slaap, debuteert hier met een plaat die klinkt alsof de legendarische Joy Division en een technokelder besloten een kind te krijgen en het vervolgens vergaten op te voeden. Bonkende bas, post-punkgitaren die schreeuwen om aandacht, en een gebroken wereld als achtergrond. Crystalpunk is ruw, soms ongeduldig, maar altijd eerlijk. De invloed van PiL zit er duimendik op. Wie van de vroege jaren tachtig houdt, of van wie nu klinkt alsof de vroege jaren tachtig nooit zijn opgegeven, moet hier zijn. Een debuut met vuist. (Anton Dupont) (7/10) (ALTER Music LLC)
Johnny Blue Skies & The Dark Clouds – Mutiny After Midnight
Country-funk/rock. Sturgill Simpson beloofde een dansalbum, een “daad van protest door middel van pure, ongecensureerde, ongenadige disco-hedonisme.” ‘Mutiny After Midnight’ levert af. Opgenomen in Dan Auerbachs Easy Eye Studio in Nashville, klinken de Dark Clouds als een band die al jaren samen leeft: gitarist Laur Joamets draait riffs los, saxofonist Raw B ontketent zichzelf, en Simpson schrijft teksten die na het middernachtelijk uur alterneren tussen politieke woede en ongegeneerd carnaval. ‘Make America Fuk Again’ zet de toon: spiegelbalnostalgie en roadhouse-country in één schuivende beweging. ‘Don’t Let Go’ sust alles met een langzame countrycroon over langdurige liefde. ‘Excited Delirium’ is snel, politiek en snoeihard. Niet iedereen zal de whiplash aankunnen. Maar wie zin heeft in een nacht zonder slaap met een feestende band die het allemaal niet meer kan schelen. Start bij ‘A Sailor’s Guide to Earth’. (Jan Vranken) (8/10) (High Top Mountain)
Jorge Drexler — Taracá
De Uruguayaanse Oscar-winnaar (voor ‘Al Otro Lado del Río’ uit The Motorcycle Diaries) maakt zijn meest ontspannen plaat in jaren. Taracá , vernoemd naar een rivier in het Amazonegebied , is een mediterraanse reis langs folk, flamenco en iets dat lijkt op stille verwondering. Drexler schrijft teksten die klinken als haiku’s in het Spaans: weinig woorden, grote lading. De productie is sober en dient de nummers. Geen show, geen poespas. Wie van ‘Todo Se Transforma’ hield, vindt hier een volwassene versie van dezelfde eerlijkheid. Voor een rustige zondagochtend zonder verplichtingen. (Anton Dupont) (8/10) (Warner Music Latina)
Flying Lotus – BIG MAMA EP
Elektronisch. Steven Ellison, alias Flying Lotus, heeft dertig jaar bijgedragen aan andermans platen, maar zijn eigen Brainfeeder-label had tot nu toe nooit zijn naam op de hoes gehad. Met de EP ‘BIG MAMA’ verandert dat, en hoe. In dertien minuten laat hij in zeven tracks een kakofonie los die hij zelf omschrijft als “een computer die zijn verstand verliest.” Geen enkele lus herhaalt zich, elk fragment is uniek. ‘CAPTAIN KERNEL’ spat neonakkoorden over jazzy klavierlopen; ‘BROBOBASHER’ bouwt op van contemplatieve piano naar technoklapper; ‘ANTELOPE ONIGIRI’ is zuivere braindance met acid-lijnen die alle kanten opschieten. Dit is muzikale bewustzijnsstroom in comprimeerformaat, te snel om volledig te doorgronden bij eerste beluistering, maar te inventief om te negeren. Fans van ‘You’re Dead!’ weten wat hen wacht. (Jan Vranken) (7/10) (Brainfeeder)
Ramses – Desert Storm
Ramses is een Belgische hardrock/heavymetal band waar mij weinig van bekend is. Ik hoop dat middels deze korte recensie dit gaat veranderen, want Ramses verdient wat mij betreft een groter podium dan dat ze nu hebben. ‘Desert Storm’ is een 12 nummers tellend conceptalbum. Met als thema het oude Egypte, de teksten gaan voornamelijk over de Egyptische mythologie en de muziek bevat veel Oosterse gitaarlijntjes. ‘Desert Storm’ is in eigen beheer opgenomen in de Rockstar Recording Studios en klinkt zeker voor een opname en productie in eigen beheer erg goed. Ook het gebruik van een koor en instrumenten die je niet dagelijks hoort op een hardrock/heavymetalalbum, zoals een xaphoon, maakt dat Ramses zich onderscheidt van vergelijkbare acts in het genre. Deze maand is er een promotionele CD-single uitgebracht met de nummers ‘Desert Storm’ en ‘Depths Of My Soul’ als voorproefje. Deze single is te streamen op Spotify. Wanneer het volledige album uitkomt, was bij het schrijven van deze recensie nog niet bekend, maar dat kan nooit meer lang duren. (Ad Keepers) (7/10) (Eigen productie)
