Wie de Melkweg woensdagavond binnenliep, mist dat dit geen doorsnee concert zou worden. De fans hadden zich uitgedost in glitterjurken, feestelijke ensembles en minstens één volledige bruidsjurk, alsof de zaal zelf besloten had mee te doen aan het feest. Die aankleding zette de toon voor een avond die even uitbundig als intiem aanvoelde, precies passend bij het nieuwe hoofdstuk dat Maisie Peters momenteel schrijft.
De Britse zangeres en songwriter stond in de Melkweg als onderdeel van haar ‘Before the Bloom’-tour, waarmee ze haar aanstaande derde album ‘Florescence’ aankondigt. Supportact Essence Martins had de zaal eerst opgewarmd, maar toen Peters het podium betrad, was het alsof de temperatuur in de ruimte een graad of tien steeg. Zo begon de avond met een gesproken gedicht van haar hand, ook ‘Before the Bloom’ getiteld, dat meteen de thematische richting aangaf: bezinning, groei en de stilte vóór een nieuw begin.
De setlist vertelde een verhaal. Van het verlangen naar de wijde wereld in ‘Place We Were Made’ tot de weemoedige thuiskomst in ‘Audrey Hepburn’: Peters loodste haar publiek door de jaren van haar carrière als een schrijver die haar eigen biografie hardop herleest. Tussendoor klonken ‘Lost the Breakup’ en ‘John Hughes Movie’ als oude vrienden, en bij elk nummer bleek het Amsterdamse publiek elk woord te kennen. De gezamenlijke zang was niet zomaar een bijkomstigheid; het was het kloppende hart van de avond.
Bijzonder was de uitvoering van ‘Say My Name in Your Sleep’, waarbij ze uitgleed in de melodielijn van Fleetwood Mac’s ‘Silver Springs’, een knik naar haar songwriting-wortels en een cadeautje voor wie goed luisterde. ‘Yoko’ was een zeldzame verschijning in de setlist, net als het nog niet uitgebrachte ‘Vampire Time’, dat over haar nieuwe relatie gaat. Het publiek zong ook dát nummer volledig mee, tot zichtbare verbazing van Peters zelf.
De band gaf de nummers volume en warmte zonder Peters’ eigen stem ooit te overstemmen. Die zang, helder, direct en vol nuance, is wat haar live-shows onderscheidt van veel van haar tijdgenoten. Ze hoeft niets te verbergen achter productietrucjes.
De apotheose was ‘My Regards’, haar nieuwste single, waarmee ze de zaal letterlijk aan het dansen kreeg. Samen met haar toetsenspeler en drie dansers werd het slot een uitbundige dansroutine die niemand onbewogen liet. Het was een afsluiting die het publiek met een brede grijns naar buiten stuurde en het gevoel achterliet dat je getuige was geweest van iets dat nog maar net begint.
Met ‘Florescence’, dat op 15 mei 2026 verschijnt, belooft Peters een album vol hoop, liefde en zelfontdekking, en in de Melkweg bewees ze dat die belofte allerminst hol klinkt.
Foto’s (c) Roel Boon
