De langverwachte terugkeer van Isaac Anderson naar Nederland heeft weinig bekijks opgeleverd. Op vrijdagavond werd de bovenzaal van Luxor Live, normaal goed voor 150-200 bezoekers, gevuld met een krappe zestig man. Desondanks noemde de Brit het wel de leukere Nederland-show, terugkijkend op zijn show in Amsterdam eerder die week. Het beloofde een avond vol met oude en nieuwe hits te worden.
Doordat er zo weinig publiek aanwezig was, voelde het aan als een erg intieme show. De meeste aanwezigen zullen hem kennen als één van de gitaristen van oud-One Direction-lid Louis Tomlinson. Dat is te merken aan het aantal Tomlinson-shirtjes wat rondloopt, maar ook aan het enthousiaste gezang van het publiek wanneer één van zijn nieuwe singles ‘Palaces’ afgespeeld wordt voor de show begint.
Na de openingsact van Cristina Hart, wat een beetje overbodig en onprofessioneel over deed komen door het gebrek aan podiumervaring, was het tijd voor de zanger en gitarist uit Nottingham om het podium te betreden. De eerste noten van de zelfgenoemde ‘banger’ ‘No More Days Alone’ klonken diep door de speakers en het publiek stond vanaf dat moment aan.
Het werd gelijk duidelijk waar Isaac voor gekomen was: een avond vol plezier en genot. Na de eerste drie knallers werd het podium ‘kleiner’ gemaakt waardoor de zanger meer richting een akoestische setting ging. Na nieuw nummer ‘Call On Me’ volgden het bekende ‘Love In Conversation’ en één van zijn eerste nummers: ‘St Pancras’, over de stad waar hij opgegroeid is, Londen, en waarom deze voor hem zo belangrijk is.
Een speciale draai werd wel aan ‘St Pancras’ gegeven. Anderson was inmiddels geïnformeerd dat het ‘Dutch Christmas’ was, waarna hij door het aanwezige publiek verbeterd werd met Sinterklaas. Hij doopte daarna het nummer om tot ‘St Panklaas’, waarna een groot gelach volgde. Hij vervolgde met een akoestische set; geen band, de gitaar niet aangesloten op de versterker, gewoon hij en zijn gitaar.
Het publiek mocht kiezen: een kerstliedje of één van zijn eigen nummers. Na luid gejoel voor de laatste optie werd duidelijk dat het een nummer uit zijn eigen repertoire zou worden. Nog voordat hij een kans kreeg om zelf een nummer aan te dragen, was daar een fanatiekeling die hem aansprak. Ze gaf aan dat ze al drie jaar probeert om voor elkaar te krijgen dat Isaac ‘Goodnight Darling’ zingt, maar dat hij haar blijft negeren. Hij gaf het publiek hierna weer een optie: ‘Goodnight Darling’ of ‘Moving Mountains’?
Het publiek besloot dat hij het beste gewoon beide nummers kon zingen. Het compromis werd gesloten en hij heeft van beide nummers een couplet en refrein gezongen. De set werd weer, met band en versterker, vervolgd met nummers als ‘Change My Mind and Me’ en ‘This Could Be Paradise’. Het welbekende encore kwam tevoorschijn, maar het publiek wist inmiddels wel dat hij nog terug zou komen. Dit deed hij, met het krachtige ‘Factory Reset’, ‘I Think That I Love You’ en ‘Don’t Go’.
Foto’s (c) Ilona van der Hoek