Christina Crofts is een Australische bluesrockmuzikant die opvalt door haar vaardige slide guitarspel. De zangeres en gitariste groeide op in Coffs Harbour, een kustplaats in Nieuw-Zuid-Wales, en verhuisde op haar tiende naar Brisbane. Daar ontdekte ze haar liefde voor gitaar. Later vestigde ze zich in Sydney, waar ze gitaarles kreeg van Steve Crofts, die later haar man werd. Door de jaren heen ontwikkelde ze een herkenbare eigen stijl. In 2022 won ze met haar band de Blues Challenge van de Sydney Blues Society. Ze treedt regelmatig op op belangrijke blues- en rootsfestivals in heel Australië en heeft een vaste plek in de blues scene. Haar muziek haalde de top tien van de Australische Blues & Roots Charts en bereikte zelfs de eerste plaats op de AMRAP Regional Chart.
‘Best of Bottleneck’ is een verzameling van haar beste slide guitarnummers uit eerdere albums. Ze vindt slide guitarspel bijzonder en wilde deze kant van haar muziek meer aandacht geven. Volgens Crofts voelt het spelen met de bottleneck krachtig en spannend aan, en het trekt altijd de aandacht van mensen die na haar optredens met haar komen praten.
Het eerste nummer, ‘Voodoo Queen’, is een ruwe rocker met moerasachtige klanken. De tekst is gebaseerd op het verhaal van Julie Brown, een vermeende voodoo koningin uit Louisiana. Ze zou enge liedjes hebben gezongen vanaf haar veranda die haar eigen dood voorspelden. Volgens de legende kwam er op de dag van haar begrafenis een zware orkaan door de stad die ongeveer 300 mensen doodde. Het nummer begint het album met een krachtige slide guitarlijn en de sterke stem van Crofts. De ritmesectie is strak en vol energie, wat zorgt voor een nummer waar je op gaat stampen en dat pure bluesrock is.
‘Breakaway’ komt uit 2016 en stond meteen op nummer één in de AMRAP Air regional charts. Het laat zien dat Crofts al jarenlang goede muziek maakt. Het drijvende ritme en het hoekige gitaarwerk geven het een eigen karakter dat opvalt.
‘Midnight Train’ is een bluesrock boogie die eerder in de hitlijsten stond en populair is tijdens optredens. Het is een favoriet op bluesradiostations en staat op hetzelfde niveau als klassieke bluesrock van bekende muzikanten wereldwijd. Het nummer heeft iets tijdloos dat laat zien dat Crofts bluesrock kan spelen op een manier die zowel echt als bijzonder is.
‘Like We Used To’ is een vrolijk nummer met een sterke gitaarriff op een swingende beat. Crofts vertelt met haar stem het verhaal op een bluesachtige manier die doet denken aan artiesten zoals Lucinda Williams. Het is een prettig en opgewekt nummer over terugdenken aan vroeger. De melodie blijft in je hoofd zitten en de sfeer is aanstekelijk positief.
De verzameling laat een artiest zien die haar instrument en stem goed beheerst. De slide guitar staat centraal en dat hoor je duidelijk in de nummers. Crofts weet hoe ze bluesrock moet spelen met echte inzet, en ze doet dit op een manier die krachtig en persoonlijk voelt. Dit is geen muziek die meegaat met trends. Dit is blues voor mensen die echte muziek willen horen van iemand die haar vak verstaat. (7/10) (Eigen productie)