Woensdagavond stond Shawn Mendes eindelijk weer op Nederlands podium, en de Ziggo Dome in Amsterdam was het perfecte decor voor een avond vol emoties, herinneringen en bijzondere momenten. Met ‘There’s Nothing Holdin’ Me Back’ begon de avond, en het enthousiasme in de zaal was meteen voelbaar. Iedereen was dolblij dat Shawn eindelijk terug was in Nederland.
De nummers ‘Wonder’, ‘Treat You Better’, ‘Monster’ en ‘Lost in Japan’ volgden elkaar snel op, waarmee Mendes het publiek direct in zijn greep kreeg. Tussen de liedjes door nam hij uitgebreid de tijd om zijn verhaal te delen. Hij vertelde openhartig over zijn album dat hij ongeveer anderhalf jaar geleden had gemaakt, en legde het verschil uit tussen ‘Shawn’ en ‘Shawn Mendes’. Terwijl hij dit vertelde, riep iemand uit het publiek ‘I love you’, waarop Shawn lachend antwoordde dat hij ook van diegene hield.
Na ‘Isn’t That Enough’ kwam een van de meest ontroerende momenten van de avond. Bij ‘Heart Of Gold’ deelde Mendes dat hij tijdens het schrijven van dit nummer dacht aan alle rouw die hij nooit had verwerkt. “Alles kwam als een trein binnen,” vertelde hij. Het was een van zijn mooiste schrijfervaringen geweest. Hij nam een moment om het lied op te dragen aan mensen die er niet meer zijn. “Ik geloof er heilig in dat als mensen er niet meer zijn, we hen moeten eren en vieren om wie ze waren, en niet verdrietig zijn,” sprak hij tot het stille publiek. De volledige band verzamelde zich in het midden van het podium voor dit bijzondere nummer.
‘Señorita’ bracht de energie weer terug, maar het echte hoogtepunt voor veel fans kwam tijdens ‘Ruin’. Mendes verliet het podium voor een barricade walk waarbij high fives, handdrukken en knuffels werden uitgedeeld. Halverwege kreeg hij van een fan een blauwe cowboyhoed die hij enkele nummers lang trots droeg.
Bij ‘Never Be Alone’ verschenen beelden van een jongere Shawn Mendes op de schermen. Hij bedankte het publiek en vooral degenen die er al sinds het begin bij zijn. Het was een emotioneel moment dat veel fans raakte.
Na ‘Mercy’ zorgde Mendes voor een luchtig moment door te vertellen over zijn wandeling langs de Amsterdamse grachten, waar hij “de lekkerste sandwich ooit” had gegeten, al wist hij de naam niet meer. Dit zorgde voor veel gelach in de zaal. Een bijzonder hoogtepunt volgde toen een fan met een bordje vroeg of Mendes haar gender reveal wilde doen. Tot groot enthousiasme van het publiek opende hij voorzichtig de envelop en las voor: “It’s a baby girl!” De zaal explodeerde van vreugde.
‘Youth’ werd gevolgd door een volledig akoestische uitvoering van ‘Stitches’, alleen Shawn met zijn gitaar, wat voor een intieme sfeer zorgde in de grote dome. Tijdens ‘It’ll Be Okay’ had het publiek een fanproject georganiseerd waarbij de hele zaal werd verlicht door hartjes in verschillende kleuren. Het resultaat was adembenemend mooi.
De avond liep ten einde met ‘If I Can’t Have You’, ‘Why Why Why’ en ten slotte ‘In My Blood’. Het laatste nummer was de perfecte afsluiter. Het publiek zong uit volle borst mee, er werd volop gedanst en de emoties liepen hoog op.
Shawn Mendes bewees deze avond waarom hij een van de meest geliefde artiesten van zijn generatie is. Het was niet alleen een concert, maar een emotionele reis vol persoonlijke verhalen, prachtige muziek en ontroerende momenten. Voor fans die er al vanaf het begin bij zijn en voor nieuwere bewonderaars was dit een onvergetelijke avond. Amsterdam mocht zich gelukkig prijzen met deze terugkeer, en het publiek heeft daar dankbaar van genoten.
Foto’s (c) Myrthe Bakker
