Zanger/gitarist Ben Rice komt uit Portland, Oregon en weet vooral de laatste tien jaar indruk te maken met vooral zijn gitaarwerk. Hij sleept niet voor niets in 2014 de Albert King Award als beste gitarist tijdens de International Blues Challenge van dat jaar. Hij heeft aan de University of Oregon jazzgitaar en klassieke muziek gestudeerd, maar zijn hart ligt toch bij de vooroorlogse blues en hij noemt als invloeden Big Bill Broonzy, Skip James en Mississippi Fred McDowell en ook Alice Cooper en Al Green.

‘Wish The World Away’ is alweer de zevende cd van Rice, waarop hij twaalf van de dertien nummers zelf heeft geschreven. Deels is hij alleen te horen en op enkele nummers wordt hij begeleid door de drummers Jimmy Bott en Dave Melyan, harmonicaman Mitch Kashmar, toetsenist Dave Fleschner, pedalsteel speler Paul Brainard en bassist Julio Appling bass. Op elk een nummer nemen Haley Johnsen en Natasia GreyCloud de zang voor hun rekening.

Zijn liefde voor de vooroorlogse blues komt op ‘Wish The World Away’ volledig tot zijn recht; de nummers zouden zo in de dertiger en veertiger jaren kunnen zijn ingespeeld. Prachtige voorbeelden hiervan zijn de Deltablues ‘The Dirt Road Home’, waarop hij alleen wordt begeleid door Bott op drums, het vlotte ‘Mojo Hand’ met Kashmar op harmonica, en de swingende ballad ‘Hard Times’, waarin de Hammond B3 een soulachtig geluid meegeeft. Heel bijzonder is de bewerking van Stevie Wonders ‘Higher Ground’, waar hier een onvervalste blues van wordt gemaakt. Een prima plaat en een aanrader voor liefhebbers van oude blues. (8/10) (Eigen productie)

Deel: