Er werd lang en reikhalzend uitgekeken naar de kick-off van de allerlaatste tournee van De Raggende Manne door Nederland, ter promotie van hun nieuwe album ‘Alles Kleeft’. Wrang genoeg stopte een bij zanger Bob Fosko geconstateerde slokdarmkanker met bijbehorende stemperikelen bijna de in gang gezette karavaan. Gelukkig werd er snel een oplossing gevonden met het inschakelen van gastzangers bij de concerten. Het spul moest wel in beweging blijven vond Fosko, want beter worden zit er op korte termijn niet in. En om de fans nu nog langer te laten wachten op, wat een memorabele reeks live optredens belooft te worden, ging zelfs Bob Fosko te ver. 14 jaar zonder optreden was genoeg en het nieuwe album, na 20 jaar, moest gepromoot.
Het concert
Nadat de avond energiek was geopend door ‘The Kaak’, een jonge Amsterdamse punkformatie met bijna een attitude, deelde Fosko met het publiek dat de verpleegster zijn optreden had goedgekeurd. Het knetterende openingsnummer ‘Dat maak ik zelf wel uit’ gaf beter aan wie waarover beslist had. En gelukkig maar ook, want wat volgde was een bonte mix van oude en nieuwe nummers, die met steun van stemhulpjes Ro Krom (De Raggende Manne, Gotcha en Kraak & Smaak), Beatrice van der Poel (poëtische blues singer songwriter) en Colin Linnekamp van de band Zoutmus (waar de zoon van Bob Fosko in speelt), met een ongekende power werden gebracht. ‘Het rijdt niet’, ‘Bloedbek’ en ‘Zal ik jou eens even lekker in je bek schijten’ bliezen het publiek met een andere leadzanger net zo makkelijk uit hun sokken. Het hoogtepunt was het door Colin Linnekamp gezongen ’Lullen bij de bus’, met een mini moshpit en een voltallig meebrullend 500-koppig publiek!
Adempauzes
Bob Fosko probeerde echt wel zijn rust te nemen tijdens de bijdragen door de gastzangers, maar bleef te veel entertainer om van de zijlijn alleen toe te kijken. Op vrijwel alle nummers kon hij het niet laten om toch bij te dragen aan de feestvreugde. Ernstige ziekte of niet, hij blijft een raggende man en die wisten met z’n vijven plus drie, voor een trouw en waarderend middelbaar publiek het feestje te bouwen dat men verwachtte. Hun jazzy, funky speedrock onder dadaïstisch diepzinnige teksten raakte en rockte als vanouds.
Impressie
Op een avond als deze, met een hypnotiserend intieme sfeer, is het alleen maar heel goed dat alles wat in het Patronaat gebeurt, voor de duur van het optreden ook in het Patronaat blijft. Binnen was de sfeer deze avond oorbetoverend hard en hartverwarmend kloppend! Je moest er zijn en het ervaren om het echt te begrijpen. De Raggende Manne hebben er één afgevinkt, nog twaalf te gaan. Ga hen absoluut zien zo lang het nog kan!
Foto’s (c) Armand Hoogland / Maxazine
