Tegenwoordig bestaat Panic! At The Disco in feite uit slechts één lid: Brendon Urie. Gelukkig voor de vele duizenden fans in de Heineken Music Hall had Urie wat muzikanten meegenomen naar Amsterdam, anders zou het wel erg saai geworden zijn. De band maakte er derhalve een feestje van.
Het Australische viertal Tigertown had de eer om de volle zaal op te warmen voor de Amerikanen. De band van frontvrouw Charlie trachtte met vrolijke synthpop de zaal mee te krijgen. Charlie probeerde enthousiast de menigte op te warmen, maar liet het qua stem toch net iets afweten. Jammer, want de band heeft het op zich wel in zich en klonk best aardig.
De eerste fans van Panic! At The Disco lagen al zondagavond voor de deur op de ArenA Boulevard in de hoop vooraan te kunnen staan bij het concert van hun helden. Toen de deuren open gingen was er dan ook geen houden meer aan en lieten de meiden de tientallen tentjes en slaapzakken achter op het kale trottoir, in de regen die vanuit de hemel ten aarde daalde. Door het lange wachten waren er vooraan dan ook verschillende meiden voor wie het allemaal te lang duurde en die moe en uitgeput waren voordat de show begon.
Toen de band met ‘Don’t Threaten Me with a Good Time’ begon, startte tegelijkertijd een heel concert aanhoudend gegil van de vaste fans van de Amerikanen. Duizenden (voornamelijk) meisjeskeeltjes schreeuwden om het hardst om de aandacht van frontman Brendon Urie. Ook bassist Dallon Weekes en gitarist Kenneth Harris mochten zich echter op de vrouwelijke aandacht verheugen, hoewel de grootste taak voor de sterren toch het brengen van hits als ‘I Write Sins Not Tragedies’ en ‘Nine In The Afternoon’ was.
Gedurende de set durfde de band het aan zich te wagen aan Queen’s ‘Bohemian Rhapsody’ en hun eigen ‘Crazy=Genius’, waarin Brendon een ware drumbattle aanging met drummer Dan Pawlovich. De band had er zin in en dat zag je. Dat Panic! At The Disco echter niet alleen was gekomen om plezier te maken bleek in de toegift toen Brendon tijdens ‘This Is Gospel’ uit 2013 de set even stopte. De zanger twijfelde aan de gesteldheid van een van de vrouwelijke fans vooraan in het publiek. Nadat deze duidelijk had kunnen maken dat ze de avond van haar leven had, continueerde de band het nummer om af te sluiten met ‘Victorious’. Een waardige afsluiter, want victorie was wat de band hier heeft behaald.
Foto’s (c) Hans Kreutzer
