Dat jazz en wereldmuziek erg opkomende genres zijn die extreem snel aan terrein winnen was al langer bekend. Dat ook in Nederland een keur aan kwaliteitsmuzikanten rond loopt wordt ook steeds bekender. De Edison Jazz/World uitreiking is door de jaren heen gegroeid tot een waar spektakel van extreem hoge kwaliteit en ook dit jaar was de uitreiking van de Awards weer in het Muziekgebouw Frits Philips in Eindhoven. Een perfecte ambiance voor zo’n schouwspel.
De avond opende als vanouds met de openingstune van de Edisons, uitgevoerd door een van de beste orkesten voor modern repertoire ter wereld, ons eigen Metropole Orkest, onder leiding van dirigent Daniel Jamieson. Dat een dergelijk spektakel aan het Metropole is toe te vertrouwen, staat al sinds mensen heugenis buiten twijfel. Van begin van de avond tot het einde, na de pauze als begeleiding van Oeuvreprijswinaar Marcus Miller, staat het orkest als een blok, hoewel Jazz nationaal-winnaar Reinier Baas, met zijn voortreffelijke gitaarspel, toch wel enkele keren naar achteren keek met een gezicht dat duidelijk was. Zijn muziek was dan wellicht ook wel iets te experimenteel, waarbij zijn tegen de surfrock aanleunende jazzstijl het met de offbeat ook wel extreem moeilijk maakte voor het orkest.
Presentator Co de Kloet, overduidelijk in een dubbelrol van presentator en promotor van zijn eigen Radio 6, probeerde de avond op vrolijke noot te openen, maar vergat daarbij regelmatig dat een rol als cabaretier minder voor de presentator was weggelegd. Als presentator lukte het De Kloet echter bij vrijwel alle uitreikingen de prijswinnaar te moeten missen. Winnaars Joshua Redman, José James en Jazz World-winnares Buika vonden andere zaken belangrijker dan aanwezig te zijn bij de uitreiking en ook Han Bennink kwam zijn prijs voor Het Document in verband met zijn ‘Instant Composers Pool – Complete boxed catalogue’ niet zelf ophalen. In plaats daarvan kwam Susanna von Canon en bracht Skype een goede oplossing, aangezien Bennink zelf wel wilde, maar met zijn orkest in Buenos Aires zit. Soit, dat wordt de multi-instrumentalist vergeven.
Wat betreft de balans tussen de uitreiking en de optredens had de organisatie een mooie afwisseling. Zowel alle genomineerden voor de publieksprijs, die uiteindelijk werd gewonnen door (vanzelfsprekend) Ruben Hein, voor zijn voortreffelijke album ‘Hopscotch’, als de aanwezige prijswinnaar Reinier Baas. Genomineerden voor de publieksprijs Shirma Rous & Kim Hoorweg kregen tijdens hun (te) korte optreden de zaal stil met een akoestische intro die via een eigentijdse scat overging in hun medley. De naam van de dames zal daardoor nog lang weerklinken in net Eindhovense, en ondanks dat de twee de prijs niet hebben gewonnen, is de naam van beide dames tegenwoordig dubbel en dwars gevestigd. Ook The Ob6sions gaven met hun ‘Happy Hood’ een prestatie van jewelste, waarbij saxofonist Efraim Trujillo niet alleen qua positie in het middelpunt stond.
Al met al een ware lust voor oog en vooral oor, waarmee een gelukkige Ruben Hein zijn welverdiende Edison in ontvangst mocht nemen, na een optreden dat vriend en vijand deed overtuigen van het gelijk van maar liefst 50% van de stemmers. Een publieksprijs is zelden zo terecht geweest als die van Ruben, die duidelijk liet horen dat niet alleen zijn pianospel prijswaardig is. Een pauze liet een ieder tot rust komen na een fantastische uitreiking, die na de pauze gevolgd zou worden door een optreden van Oeuvreprijs-winnaar Marcus Miller: een concert op zich.
