Met het paasweekend achter de rug hoefden zo’n drieduizend mensen niet lang te wachten tot het volgende uitje. De Schotse formatie Franz Ferdinand stond woensdagavond namelijk in de al een lange tijd uitverkochte main stage van de 013. Ook voor het als support meegebrachte Franse Irnini Mons was de zaal goed gevuld.
Dat viertal, met drumster die niet op de gewoonlijke drumpostitie stond, maar een kwartslag gedraaid, deed de zaal prima opwarmen. Ondanks het dikke Franse accent en dito woorden tussendoor, waar ze zich overigens voor excuseerde, werden ze goed ontvangen door het publiek. Al direct zat de stemming er in Tilburg lekker in. Klein hoogtepuntje kwam door het vermengen van ‘Take Me Out’ met een eigen song halverwege de set. Na afloop was de zaal hoorbaar positief over het Franse viertal.
De hoofdact, een andere Frans, Franz Ferdinand, begon direct met één van hun bekendste nummers, ‘The Dark Of The Matinée’, waardoor de stemming er vanaf moment één goed inzat. Na afloop sprak zanger Alex Kapranos in zijn beste Nederlands even kort tot het publiek, waarna hij vertelde dat dit een song was van het eerste album. Hierna kondigde hij een nummer aan van het tweede album, daarna van het derde album: “I think you know where this is going”. Iedereen verwachtte een nummer van plaat vier, waarop Kapranos met een grijns een nummer van het zesde en laatste album aankondigde.
Dat album ‘The Human Fear’ was in de set het best vertegenwoordigd met zes songs, goed verdeeld over de avond. Al merkte je in de zaal, op een paar uitzonderingen, niet dat die nummers nieuw zijn. Het gros van de zaal zong ook die nummers van voor tot achter mee en sprong als een malle. Ook de frontman deed zijn Nederland In Beweging sprongetjes energiek. Ook het energieke aspect was in de set goed verzorgd door, met name in het begin, wat af te wisselen tussen de wat meer rustige songs en energieboosters van de band.
Bij klassieker ‘Take Me Out’ was het maar de vraag of de vloer het zou houden. Zo sprong de hele zaal op de gitaarriff alsof hun leven er vanaf hing. Iedereen, inclusief Franz Ferdinand, ging uit zijn plaat. Daaropvolgend klonk weer een flink contrast met het elektrische ‘Hooked’ van de nieuwe plaat.
De toegift bestond voor de helft uit verzoekjes uit de zaal. Twee van de vier stonden niet op de setlist. Ook hierin liet Kapranos zien hoe hij op het publiek kan inspelen en wat voor goede frontman hij is. Er werden wat nummers geroepen die hij zo niet meer wist, omdat het al zo lang geleden was. Toen liet hij het publiek allemaal tegelijk roepen en hij ontdekte dat iemand ‘Always Ascending’ riep. Slim gedaan.
Met een uitgerekte versie van ‘This Fire’ kwam er dan helaas een einde aan een heerlijke avond. Een avond waarop eigenlijk alleen wat aan te merken viel op de backing vocals van gitarist Dino Bardot. Gelukkig zong het publiek hard genoeg mee dat dit een beetje wegviel.
Foto’s (c) Jayno Berkhoudt
