MIKA bracht maandagavond een show waarin hij zijn carrière en zijn nieuwste werk met elkaar verbond. Het nieuwe album ‘Hyperlove’ was duidelijk het meest vertegenwoordigd in de setlist, met meer nummers dan van enig ander album, wat de focus van de tour op nieuw werk benadrukte. Maar ook zijn grootste hits waren aanwezig en kregen hun historische context: ‘Grace Kelly’ uit 2007, de single die hem internationaal op de kaart zette, en ‘Relax (Take It Easy)’ uit datzelfde tijdperk, die er mede voor zorgden dat veel van de nummers luidkeels werden meegezongen door het publiek.
De RTM Stage in Rotterdam Ahoy stond maandagavond afgeladen vol, ondanks dat het een doordeweekse dag was. Fans van verschillende leeftijden verzamelden zich vroeg bij de deuren, zingend en pratend over hun favoriete MIKA-nummers. De sfeer was opperbest, alsof iedereen al deel uitmaakte van een groot feest nog voor de show begon. Een voorprogramma van eenmansband Jack Garratt zorgde ervoor dat de instroom voldoende vlot verliep en iedereen een drankje en een plaatsje kon vinden voor de aanvang van MIKA.
Nadat het fleurige doek viel, kwam een grote machine tevoorschijn met MIKA daarin, lopend in een groot muizenrat, dat naar beneden kwam zakken. Met ‘Modern Times’ liet MIKA meteen zien en horen dat de zanger een zorgvuldig opgebouwde theatrale ervaring in elkaar had gedraaid, waarbij muziek, licht en performance één geheel vormden. “Run-run-run, run faster than a fading sun”, het openingsnummer paste perfect bij de performance.
Na de opening volgde een dynamische reeks nummers die old-school MIKA-fans direct aansprak. ‘Eleven’, wat samen met het machine-decor leek te verwijzen naar Kraftwerk’s ‘Numbers’. ‘Relax (Take It Easy)’, meteen al in het begin, bracht de zaal meteen aan het meezingen en zorgde voor een directe connectie tussen artiest en publiek. Zeker die hit, die destijds ongevraagd gebruikmaakte van een deel van Cutting Crew’s ‘(I just) Died in your arms’, zoog ervoor dat het hele publiek direct uit volle borst meezorgde. Mooi, terwijl MIKA zelf in de uitgesponnen XXL-versie een paar woorden Nederlands sprak. De productie van de show was sterk, met opvallende belichting, waarbij het achtergrondscherm een grote rol speelde, maar ook de levendige choreografie en visuele effecten die pasten bij de speelse popenergie van de nummers. Als hij naar voren liep en het publiek uitnodigde om mee te zingen, was dat geen vrijblijvende oproep maar een uitnodiging tot deelname aan het feest.
De set vloog voort met nummers als ‘Hyperlove’, ‘We Are Golden’, ‘Lola’ en de titeltrack ‘Spinning Out’, waarbij MIKA in het rad plaatsnam en zichzelf zongend liet ronddraaien. Wat dat betreft deed dat weer denken aan de clip van Frankie Goes To Hollywood’s ‘Relax’, wat weer mooi samenkwam bij ‘Welcome to the Pleasuredome’, dat tussen support en hoofdprogramma voorbij kwam. En zo werd door de nummers heen subtiel duidelijk waar MIKA zijn inspiratie vandaan had. Opvallend was dat hij tijdens ‘Science Fiction Lover’ en ‘Immortal Love’ momenten van rust en contemplatie creëerde te midden van de uptempo-energie, wat de show een mooi evenwicht gaf tussen extase en emotie. Tussen de nummers klom MIKA langs de drums en bracht een minutenlang verhaal in het Nederlands, zin voor zin ingefluisterd door zijn drummer over de liefde van zijn leven, die hij 16 jaar geleden ontmoette: zijn hond.
Het middenstuk van de show combineerde visuele spektakelstukken met muzikale hoogtepunten. Tijdens ‘Jane Birkin’ was het geluid intiemer en zachter, waardoor de zaal bijna fluisterend luisterde voordat de energie weer omhoog ging met ‘Lollipop’, na een lang verhaal over het roze meisje in de grote grijze wereld. De show voelde als een caleidoscoop van stijlen, van pophymnes tot bijna experimentele momenten. Het publiek reageerde enthousiast, klappend en zingend, alsof het elk nummer samen met MIKA beleefde. Zoals in eerdere shows van MIKA was er ook weer ruimte voor humor en lichte interactie met het publiek, waarbij MIKA vrolijk danste, grapjes maakte over het weer buiten en het publiek uitnodigde dichter naar voren te komen. Het visuele design van de show maakte gebruik van mechanische structuren, kleurrijke podia-achtergronden en theatrale rekwisieten, wat het geheel een filmisch karakter gaf.
In het tweede deel van de hoofdset kwamen nummers als ‘Excuses For Love’, ‘Big Girl (You Are Beautiful)’, ‘Origin of Love’ en ‘Happy Ending’ voorbij. Tijdens ‘Big Girl (You Are Beautiful)’ werd een deel van het publiek gek toen MIKA traditiegetrouw het publiek indook en bij ‘Happy Ending’ werden kleurige ballonnen het publiek ingelaten, wat voor een magische sfeer zorgde. Het hele publiek zwaaide uit volle macht mee op de muziek. Het grote hoogtepunt kwam echter bij ‘Grace Kelly’ en toen kon voor velen de avond niet meer stuk. MIKA keam met een enorme megafoon op het toneel en gebruikte ieder deel van het toneel. Toen de hoofdset ten einde liep, was de spanning voelbaar. Bij ‘Elle me dit’ voelde het publiek dat het einde naderde, en de zaal zong met volle overgave mee, wat resulteerde in een gevoel van gedeelde emotie en connectie. De Franse versie van het nummer werd voorafgegaan door een ode aan zijn moeder, die hem altijd heeft gesteund.
MIKA keerde terug voor een encore, waarbij even werd gedacht aan ‘The Robots’, van alweer Kraftwerk, en een explosie waarin hij de energie nog één keer opvoerde met ‘Love Today’, een nummer dat al jaren een absolute festival- en concertfavoriet is vanwege zijn aanstekelijke vreugde en dansbaarheid. Het publiek vulde de zaal met gezang, geklap en dans, wat getuigde van de blijvende kracht van deze geweldige hit. De show sloot af met een instrumentale variant van ‘Spinning Out’, waarbij de lichten langzaam dimden en de laatste tonen in de zaal nagalmden terwijl fans lachend, zingend en applaudisserend de zaal verlieten. Het Spinning Out Tour-concert in Rotterdam was een avond vol muzikale kleur en pure popenergie. De combinatie van klassiekers zoals ‘Grace Kelly’ en ‘Relax (Take It Easy)’ met nieuw materiaal uit ‘Hyperlove’ zorgde ervoor dat zowel oude als nieuwe fans volledig werden meegenomen in de ervaring. De productie was strakker dan ooit en met MIKA’s performance samen maakte het tot een avond die lang zal naklinken bij iedereen die erbij was.
Foto’s (c) Jayno Berkhoudt
