Het Zweedse collectief The Flower Kings draait inmiddels alweer drie decennia mee in het hart van de symfonische rockwereld. Onder de bezielende leiding van zanger en gitarist Roine Stolt heeft de groep een indrukwekkend oeuvre opgebouwd dat opvalt door epische composities, virtuoos samenspel en een onstuitbare creatieve drang.
De Zweden schrikken er zelden van terug om platen vol te laden met lange avontuurlijke stukken waarin hammondorgels, melodieuze gitaarsolo’s en complexe ritmes elkaar voortdurend afwisselen. Met ‘Hope’ voegt de band een nieuw hoofdstuk toe aan haar catalogus, een album waarop de optimistische ondertoon van de bandnaam opnieuw centraal staat.
Het album opent met de krachtige titeltrack ‘Hope’, een compositie die meteen de luisteraar meeneemt in een meeslepend klanklandschap. Vanaf de eerste noten pakt Stolt uit met rauwe gitaarriffs die overgaan in prachtige symfonische harmonieën. De zang van Hasse Fröberg brengt een vertrouwde dynamiek mee die meteen herkenbaar is voor het vastgelopen luisterpubliek. Het drumwerk raast energiek door en vormt een stevige fundering voor de veelgelaagde instrumentale passages. Het is een opening die geen twijfel laat bestaan over het vakmanschap van de bandleden.
Gedurende de gehele plaat valt het op hoe balancerend The Flower Kings te werk gaan. Enerzijds is er volop ruimte voor langgerekte instrumentale escapades, maar anderzijds verliezen ze de pakkende melodieën nergens uit het oog. Een prachtig voorbeeld daarvan is het nummer ‘Burning Light’, waarin het tempo subtiel wisselt en de band gas terugneemt voor een ingetogen, bijna breekbaar couplet. De opbouw naar het emotionele refrein is meesterlijk uitgewerkt en laat horen hoe volwassen het songwriting door de jaren heen is geworden.
Verderop op de plaat verrast het nummer ‘Echoes of Daylight’ met een iets donkerder geluid. De baslijnen leggen hier een diep fundament waarop gitaar en toetsen speels met elkaar duelleren. Het is precies de dynamiek die een album van meer dan een uur boeiend houdt. Stolt laat in zijn gitaarsolo’s een heerlijk fel randje horen, wat de compositie een energieke spanning geeft.
Met ‘Hope’ bewijst The Flower Kings dat er ook na dertig jaar nog geen slijtage zit op hun muzikale formule. De plaat klinkt levendig, bevlogen en met enorm veel passie ingespeeld. Fans van het genre krijgen precies waar ze op hopen en zelfs meer. Het is een rijk album geworden dat met elke luisterbeurt weer nieuwe details prijsgeeft en aantoont dat deze veteranen nog altijd tot de absolute top van de progressieve rock behoren. (8/10) (InsideOut Music)
