Zuco 103 brengt met ‘Mais Além’ hun tiende studioalbum uit op ZucoSound/LAB-music, een plaat waarop de Amsterdamse grondleggers van de Brazilectro hun rijke verleden verweven met persoonlijke verhalen over verlies, familie en thuiskomen.
Wie in 1999 het debuut ‘Outro Lado’ hoorde, wist meteen: hier klopte iets wat nergens anders bestond. De Braziliaanse zangeres Lilian Vieira, de Duitse toetsenist Stefan Schmid en de Nederlandse drummer Stefan Kruger smeedden samba, bossa nova, drum-‘n-bass en dub samen tot een geluid dat al snel een eigen genrenaam kreeg: Brazilectro. Een kwart eeuw later, negen albums en een Edison Jazz/World Award voor ‘Telenova’ (2024) verder, klinkt die term nog altijd als een stempel dat alleen Zuco 103 echt mag drukken.
‘Mais Além’, Portugees voor ‘verder’ of ‘voorbij’, is dan ook precies dat: een stap voorbij het verwachte. Waar ‘Telenova’ nog de intimiteit van de pandemiejaren ademde, trekt dit tiende album de deuren weer wagenwijd open. Dertien nummers, een uitgebreide bezetting met gasten als gitarist Daniel de Moreas, percussionist Yariv Vroom en bassist Alex Oele, en een productie die klinkt alsof de band hun eigen geschiedenis door een prisma heeft gehaald.
Opener ‘Burning Hot’ maakt meteen duidelijk dat Zuco 103 niet van plan is rustig aan te doen. Het album brandt zich vanaf de eerste maten in het geheugen en schakelt met de titeltrack ‘Mais Além’ over naar het terrein dat de band als geen ander beheerst: warme Braziliaanse grooves verweven met strakke elektronische texturen en jazzharmonieën, de stem van Vieira als een kompas door het geheel.
De band noemt zelf invloeden uit dubstep, punk, disco, funk, ska en synthpop, en dat klinkt op papier als een recept voor chaos. In de praktijk is het typisch Zuco 103: alles valt op zijn plek alsof het niet anders kan. Vieira schreef de teksten in een periode kort na het overlijden van haar vader, en dat hoor je. Niet in sentimentaliteit, maar in een directheid die haar Portugeestalige teksten een gewicht geeft dat voorbij de dansvloer reikt. Herinneringen aan haar jeugd in Brazilië, aan familie, aan de geur van thuis: het zijn thema’s die Schmid en Kruger vertalen naar arrangementen die afwisselend filmisch en rauw klinken.
‘Me Botou Pra Dançar’ is een van de sterkste nummers die Zuco 103 in jaren heeft gemaakt. De titel belooft dans en het nummer lost die belofte moeiteloos in, maar er zit meer onder de oppervlakte: een ritmische complexiteit die bij elke luisterbeurt nieuwe lagen onthult. Wie ooit op ‘Jussara’ de dansvloer onveilig maakte, vindt hier een waardige opvolger.
‘Passa o Copo’, dat eind 2025 al als single verscheen, is het feestnummer dat elke Zuco-plaat nodig heeft. Een onweerstaanbare uitnodiging om te dansen die doet denken aan de beste momenten van ‘After the Carnaval’. Verderop op het album verrast ‘Zanja’ met een donkerder, grimmiger karakter dat laat horen hoeveel ruimte er binnen de Brazilectro nog te ontdekken valt. Maar ook daarbuiten zijn er pareltjes. ‘Sons de Santo Aleixo’ ademt de nostalgie die het hele album doortrekt, terwijl ‘Lamento’ en ‘Quem Sabe’ het tempo terugschroeven zonder aan intensiteit in te boeten. Afsluiter ‘Florais de Mar’ laat het album uitdrijven op een golf van melancholie en warmte.
Dertien nummers is ambitieus, en niet elk nummer draagt hetzelfde gewicht. In het middendeel, ergens tussen ‘Te Ilumina, Aê’ en ‘Idade Inteira’, zakt het album even weg. Niet omdat de nummers slecht zijn, maar omdat ze naast de uitschieters minder opvallen. Een of twee tracks minder had het geheel scherper gemaakt. ‘Mais Além’ is het bewijs dat Zuco 103 geen nostalgie-act is maar een band die nog altijd de grenzen van hun eigen genre opzoekt. In een tijd waarin Brazilectro als term bijna vergeten leek, herinnert dit album eraan wie het patent op dat geluid bezit. De productie van Schmid en Kruger klinkt fris en eigentijds, de samenwerking met Nana Kruger en Sol Vieira op achtergrondzang voegt een familiale warmte toe die perfect past bij de thematiek, en Vieira zingt met het soort overtuiging dat je niet kunt faken na 27 jaar op het podium. (8/10) (ZucoSound/LAB-music)