Op zaterdag 28 maart stond de 28e Southern Bluesnight alweer op het programma. Het is altijd een feest om dit geweldige festival te bezoeken. Op het affiche pronkten, zoals elk jaar het geval is, een divers scala aan artiesten. De trouwe bezoekers waren dan ook weer van heinde en verre gekomen om dit spektakel niet te missen. En zij werden niet teleurgesteld in hun verwachtingen; het werd een avond vol met geweldige bluesmuziek voor elke smaak.
‘The Suzets’ verzorgden de aftrap van de avond op het kleinere podium in de foyer van het theater, genaamd ‘The Juke Joint’. Zij speelden een mix van covers van vroegere bluesgiganten uit het hart van de Amerikaanse blues en van eigen werk. Een avondje Southern Bluesnight levert altijd weer keuzestress op. Halverwege het optreden van ‘The Suzets’ zou ‘Studebaker John & The Shake-down Cadillacs’ alweer aanvangen in de Limburgzaal. Deze zaal werd drie jaar geleden, bij de 25e editie van het festival, omgedoopt tot ‘Groove Time Stage’. Dit om John Groovetime Hendrix te eren, die toen, na 25 jaar organisatie, afscheid nam van de Southern Bluesnight. John overleed vorig jaar in mei. Hij werd, voorafgaand aan het concert in ‘zijn’ zaal, geëerd met een applaus en het publiek werd verzekerd dat hij dit vanaf zijn wolk met plezier in ontvangst zou nemen. ‘Studebaker John’ bracht vervolgens, met hulp van zijn Belgische vrienden van ‘The Shake-down Cadillacs’, rauwe Chicago-blues ten gehore.
Dit was een goede opwarmer voor het volgende optreden, dat van ‘Mississippi MacDonald’ in de Grote Zaal. Hij wist met zijn karakteristieke mooie stem en zijn virtuoze gitaarspel het publiek al snel te bekoren. Op weg terug naar de ‘Groove Time Stage’ kon men een tussenstop maken bij ‘The Juke Joint’, waar inmiddels ‘The Hoochies’ hun rauwe blues ten gehore brachten.
In ‘Groove Time Stage’ aangekomen, was ‘Henrik Freischlader’ inmiddels al bezig het publiek voor zich te winnen met zijn prachtige, gepassioneerde gitaarspel en zijn melodieuze stem. Rustige nummers wisselden zich af met heerlijke groovy blues. Verder ging het weer terug naar de Grote Zaal, waar ‘Kyshona’ het podium betrad. Haar liedjes waren een mix van folk, gospel, soul en R&B, met teksten die gingen over gemeenschapszin, zelfreflectie en bevrijding van de trauma’s van het slavernijverleden van haar voorouders. Haar warme, krachtige stem en de mooie begeleiding van haar vriendin ‘Rae Husbandes’ brachten de toehoorders moeiteloos in vervoering.
Het contrast was dan ook groot toen het volgende optreden in ‘Groove Time Stage’ werd verzorgd door de hyperenergieke ‘Michelle David & The True Tones’, die met haar mix van gospel, R&B en soul het publiek opzweept en van links naar rechts over het podium bewoog. Iedereen werd al gauw gegrepen door haar intensiteit en er werd volop meegedanst en geklapt.
Ook hier weer een groot contrast met het laatste optreden in de Grote Zaal, dat van ‘Cedric Burnside Trio’. Cedric speelde de eerste nummers van zijn optreden alleen met zijn akoestische gitaar, zonder verdere begeleiding. Met zijn mooie stem resulteerde dit in sobere, stemmige blues die rechtstreeks uit de jaren vijftig van de vorige eeuw leek te komen.
De laatste show van deze heerlijke avond was van ‘Doctor Velvet’ op ‘The Juke Joint’, die met hun dampende ouderwetse rock-’n-roll het publiek tevreden huiswaarts stuurden na een wederom zeer geslaagde editie van de Southern Bluesnight.
Foto’s (c) Eric Bleize
