Daar waar in de kleine zaal het weekend werd afgesloten met de muziek van Dua Lipa, stroomde de grote zaal vol met mensen, sommige in prachtige kostuums. Een iemand was zelfs als de zangeres van Eihwar gekomen, waardoor je mensen zag kijken alsof Asrunn zelf tussen het publiek liep. Klaar om zich mee te laten slepen met de bijzondere en mystieke wereld van Eihwar en support act Mira Ceti.
Laatstgenoemde begon stipt om acht uur aan haar set. Geen onbekende voor het merendeel in de zaal, aangezien ze al een tijd onderdeel uitmaakte van Heilung. Nu heeft ze samen met N.hir een duo-project. Het duurt dan ook niet lang voor de zaal meegezogen wordt in de set. Vocaal viel er niets op aan te merken, krachtig weet Ceti het optreden boeiend te houden door de mystiek die op het podium hing.
Tijdens de behoorlijke tussenpauze kon een deel van het publiek zich vermaken met twee witte ballonnetjes om de tijd te doden. Later werd daar nog een opblaasdier aan toegevoegd en door de lucht geslingerd. Al snel na opkomst van zangeres Asrunn en Mark ging het publiek aan. Mede doordat al snel in de set het fantastische ‘Freyja’s Calling’ werd ingezet met een indrukwekkende podiumpresentatie en lichtshow. Heel de Effenaar, die aardig vol was gelopen reisde met Eihwar mee naar Hugrheim, waar ze vandaan komen. Een reis door de Noordse mythologie, een reis die door iedereen op zijn eigen manier werd gedanst. Zeker toen het gelijknamige nummer ‘Hugrheim’ live werd gebracht.
Halverwege de set was er een klein rustpuntje, geen elektronische beats van Mark, maar hier pakte hij een akoestische gitaar. Bij de start vergat Asrunn even de tekst, het was ze vergeven. Het zorgde voor een leuke publieksinteractie. Daar zat het overigens wel snor mee. Zelden een zaal zo enthousiast mee zien klappen. Ook het zakken en opspringen werd maar al te graag gedaan.
Voor het laatste nummer van de reguliere set had Asrunn zichzelf nog een cadeautje gegeven. Bij dit nummer mocht zij de machines bedienen. Wederom een leuk moment als ze op de elektronische drums slaat en er geen geluid uit komt. Oprecht enthousiasme, dat is op een podium ook wel eens anders.
Bij terugkomst vroeg de zangeres of het publiek nog een of twee nummers wilde. Het werd beslist op het volume uit de zaal. Lang hoefde ze er niet over na te denken, het werden er twee. ‘Berserkr’ sloot de avond magisch af. Nog eenmaal werd er in de viking war trance gedanst. Na de show was er een lang en luid applaus en een hele lange rij bij de merchandise, waar het tweetal zou verschijnen. Veel beter konden we het weekend niet afsluiten.