Selah Sue trad zaterdagavond op in een uitverkocht Muziekgebouw Eindhoven, waar zij samen met het vader-zoonduo The Gallands haar gezamenlijke project live bracht. In het voorprogramma opende K.Zia de avond met een sobere set die naadloos aansloot op de sfeer van het hoofdprogramma.
De samenwerking tussen Selah Sue en The Gallands was in de aanloop naar deze avond al hoorbaar op hun gezamenlijke album ‘Movin’’. Dat album, dat anderhalve week voor het concert was uitgebracht, vormt de basis van de set en laat horen hoe de zangeres de controle deels loslaat binnen een jazzgeoriënteerde context. Het resultaat was live terug te horen in een optreden waarin ruimte en vertrouwen centraal stonden.
The Gallands, bestaande uit Stéphane Galland op drums en Elvin Galland op toetsen, brachten een achtergrond die geworteld is in de jazz, maar flexibel genoeg is om te bewegen binnen de soulvolle stijl van Selah Sue. Louise van den Heuvel op bas zorgde voor een solide fundament, terwijl Stephanie Rugurika en Judith Okon als backing vocalisten een belangrijke rol speelden in de vocale gelaagdheid van het geheel.
Selah Sue zelf, geboren als Sanne Putseys, liet opnieuw horen waarom haar stem zo’n centrale rol speelt in deze samenwerking. In ‘Ready to Play’ en ‘You & Me’ werd meteen duidelijk dat het optreden draaide om interactie en dynamiek, waarbij de muzikanten elkaar voortdurend aanvulden zonder elkaar te overstemmen. In ‘Break Me Free’ en ‘Guiding You’ kwam de ingetogen kant van het repertoire naar voren, met een focus op nuance en timing.
In de loop van de set werd duidelijk hoe sterk de onderlinge chemie was. De zangeres en haar twee backing vocalisten smolten regelmatig samen tot één geheel. Ze bewogen fysiek naar elkaar toe, stonden soms dicht bij elkaar en soms iets verder naar achter, maar altijd met een gedeelde intentie. Hun stemmen vloeiden in elkaar over en versterkten elkaar, waardoor een bijna koorachtig effect ontstond dat de nummers extra diepte gaf.
Met ‘Rise as One’ en ‘Blackbird’ werd de emotionele lading verder opgebouwd, terwijl ‘Nothing to Fear’ en ‘In a Minute’ iets meer ritmische energie brachten. ‘Movin’’ vormde een opvallend moment in de set. Voor dat nummer gaf Selah Sue aan dat het het laatste nummer van de avond zou zijn, omdat er geen verdere plannen waren voor een toegift. Op dat moment was het concert nog geen uur bezig, wat voor een korte, compacte indruk zorgde.
Toch bleek dat niet het einde van de avond te zijn. Het publiek, dat het nieuwe album al kende, wist beter, want ‘Into Forever’, dat ook op ‘Movin’’ staat, volgde alsnog als toegift. Daarmee werd de set op natuurlijke wijze afgerond, zonder dat het voelde als een traditionele encore, maar eerder als een logische toevoeging.
Wat overbleef was een concert dat inhoudelijk sterk en muzikaal gelaagd was, zonder uit te lopen in lengte of spektakel. Eén die zonder enige moeite het hoogtepunt kan worden op North Sea Jazz, halverwege juni. De samenwerking tussen Selah Sue en The Gallands liet zien hoe een artiest kan terugvallen op haar basis, terwijl ze zich tegelijkertijd openstelt voor nieuwe invloeden. Wie zaterdagavond kwam voor de hits van Selah Sue, kwam bedrogen uit; wie kwam voor vernieuwing, had een van de beste concerten van 2026.