Het Nederlandstalige trio WIES heeft de afgelopen jaren een gestage groei gemaakt sinds de eerste single ‘Soms Is Het Te Laat’ waarmee ze in 2019 de aandacht trokken van de popmedia. Onlangs verscheen hun derde album ‘AH!’ en heeft de band rondom zangeres en tekstschrijver Jeanne Rouwendaal inmiddels de stap gemaakt naar steeds meer grotere zalen, zoals deze avond de Ronda zaal in TivoliVredenburg. Het eerste optreden van hun nieuwe clubtour in Nederland (afgelopen weekend hadden ze al wel opgetreden in Brussel).
Als voorprogramma mocht de Amsterdamse indieband Tape Toy het publiek opwarmen. Iets wat ze vrij letterlijk namen. Zangeres Roos van Tuil onderstreepte dat ze het een eer vonden om de zaal op te warmen voor hun oud klasgenoten van Wies. Blijkbaar zaten de leden van beiden bands tegelijkertijd op het Conservatorium van Amsterdam. Op hun Wikipedia pagina wordt de muziek van Tape Toy ‘bubble grunge’ genoemd. Hun nummers klonken inderdaad als Nirvana en No Doubt in de blender waren gegooid, en had ook zo uit de jaren ‘90 afkomstig kunnen zijn. Maar ze kregen er in ieder geval de mensen op de vloer wel mee. Zoals bij ‘Anyone, Anything’, waarbij van Tuil geen moeite hoefde te doen om de vloer van de Ronda in beweging te krijgen. Best knap als je bedenkt dat veel voorprogramma’s voor een Nederlands concertpubliek over het algemeen als muzikaal behang fungeert.
Het heden en verleden met elkaar verbonden
Vanaf het begin van de set van Wies werd duidelijk dat ze het heden met het verleden verbonden. Niet eens alleen hun eigen verleden, want tijdens de opkomst van de band werd ‘Shaffy Cantate’ van Ramses Shaffy gedraaid. Een klein saluut naar de zanger die de band mede heeft beïnvloed om in het Nederlands te zingen. Shaffy had natuurlijk veel klassiekers op zijn naam staan doe luidkeels konden worden meegezongen, en ook daarin leek Wies in zijn voetsporen te treden. Want al vanaf opener ‘Sigaret’ zong het publiek bijna alles woord voor woord mee. Jeanne somde zelf meermaals op hoe bijzonder het was dat ze nu voor een publiek van 1900 mensen spelen, en hoe ze door de jaren heen zijn gegroeid van het kleine Ekko naar uiteindelijk de Ronda zaal.
In een decor van gordijnen met extra ondersteuning van een extra toetseniste en bassist wist de band moeiteloos de zaal aan zich te binden. De albumtitel van hun nieuwste album werd regelmatig geroepen vanuit het publiek door toedoen van de band zelf. Er zat gelijk veel energie in hoe ze de nummers brachten. Tot wisten ze het ook tot tweemaal even terug te brengen naar een sobere setting. ‘Ik Heb Tijd’ kreeg al een meer ambient achtig intro. Maar met ‘Barman’ wisten ze zonder verdere verlichting van de zaal één grote krieg te maken die meezong. Mede door het openhartige verhaal van Rouwendaal over de toestand waarin ze het nummer op haar 20ste schreef.
Die intimiteit wisten ze vervolgens vast te houden door zich naar het balkon van de Ronda te verplaatsen. Jeanne legde uit dat het liedje wat ze daar zouden gaan spelen verbonden was met Utrecht, omdat het ontstond bij het Tweetakt festival in 2018. Semi akoestisch werd door haar, drummer Dan Huijser en bassist Teun van der Maarel het nummer ‘Radio stilte’ gespeeld. Wat overging in het recente ‘Olifantenhuid’.
Die intimiteit wisten ze vervolgens zonder moeite ook weer om te bouwen naar een rockshow. Op ieder album van ze staat tot nu toe een nummer genaamd ‘Leugenaar’. Een drieluik dat ze over drie albums hebben uitgesmeerd. Maar deze avond speelden ze van alle drie de ‘Leugenaars’ een medley, die zich opbouwde naar een uitgelaten versie van hun debuutsingle ‘Soms Is Het Te Laat’ en de kritische pandemiehit ‘Bandje’.
Dat de show visueel ook sterk in elkaar zat, werd bij de toegift nog eens onderstreept toen, hoe toepasselijk, er een opgetrokken gordijn omlaag viel bij ‘Als Het Gordijn Valt’. Waarna er weer werd teruggegrepen naar de soberheid en intimiteit met het klein gespeelde ‘Behang’.
Wies is alternatiever dan bijvoorbeeld Froukje, S10 en al helemaal als Roxy Dekker. Maar in TivoliVredenburg leek het er vanavond niet op dat ze er qua populariteit voor onder deden. Ze speelden er goed op in met een goed gespeelde en visuele show die het ene moment als rockshow werd gepresenteerd, en het ander moment tot een intieme kroeg waarbij iedereen welkom is.