Afgelopen maandagavond waren de Edisons weer in volle bloei. Voor het eerst na 23 jaar werd het met succes weer live uitgezonden. Dit was overigens het laatste jaar dat de Edisons werden gevierd in de Afas in Leusden. Na het succes van voorgaande jaren wordt er overwogen om de Edisons weer terug te brengen naar de Randstad. Maar het laatste jaar in Leusden is er een voor in de boeken; dit jaar is namelijk onvergetelijk.
De gekleurde loper stond weer te poppelen om bewandeld te worden. De genomineerden van dit jaar waren een combinatie van jonge maar ook oudere artiesten. Zoals in de afgelopen jaren stond dragqueen Envy Peru aan het begin van de loper om de genomineerden te interviewen, wat later werd vertoond voordat de show begon. De artiesten die het meest opvielen tijdens de gekleurde loper waren onze Nederlandse Beckhams, Koen van Heest en Roxy Dekker. Waar afgelopen jaar Koen van Heest nog naar de loper zijn vriendin aan het bewonderen was, stond hij dit jaar naast zijn vriendin Roxy Dekker. Een andere opkomende superster die in het middelpunt stond, was Samuel Welten. Hij kon de pers niet ontwijken met zijn humeur, charisma, maar vooral zijn sterke muzikale talenten. De jongere generatie van artiesten was het moment van de avond.
Na het eerste moment op de gekleurde loper was het tijd voor de show. En nu konden niet alleen de genodigden genieten, maar heel Nederland kon vanuit de buis meekijken naar de nominaties. Een grote teller werd weergegeven die aftelde van 60 naar 0. Daarna volgden de interviews met de genomineerden. Het doek viel na deze interviews en een harde popklank klonk uit de boxen. Het podium werd klaargemaakt voor het eerste optreden van de avond. Kensington. Met hun nummer ‘A Moment’, die te vinden is in hun album ‘First Rodeo’. Dit jaar was Kensington genomineerd, in de categorie ‘Rock’. Het lijkt alsof Kensington begint aan een tweede carrière. Het publiek klapte mee op de beat en Kensington bleek de perfecte artiest voor de opening van de Edisons.
Vivienne van den Assem was dit jaar weer de presentatrice van de Edisons. Alhoewel ze dit jaar niet alleen was. Tijdens de eerste drie nominaties, ‘Song’, ‘Dance’ en ‘Nederlandstalig’, stond Youp van ‘t Hek naast haar zijde. Van ’t Hek was een grappige en fijne toevoeging aan de show. Hij maakte grappen en gaf de aanwezigen exact waar ze voor gekomen waren: genot.
Tijdens de uitreiking van de categorie ‘Song’ viel Frenna in de prijzen met zijn zomerhit ‘Zaazaa’. Deze aantrekkelijke plaat was niet meer weg te denken van de radio en hij kreeg een staande ovatie van het publiek toen zijn naam werd omgeroepen. Frenna bedankte voornamelijk God en vervolgens sprak hij zijn erkenning voor zijn producers uit.
Voor de categorie ‘Dance’ was de winnaar niet aanwezig in de zaal, maar wel was er geregeld dat hij aanwezig kon zijn door middel van een videogesprek. Afrojack was dankbaar voor de gewonnen Edisons en gaf een eervolle vermelding ter ere van Youp.
De laatste prijs die Youp van ’t Hek mocht uitreiken viel in de schoot van Bente. Voordat hij haar naam uitsprak, sprak hij de woorden: “Ik had het al gehoopt”. Bente trok haar schoenen uit en rende het podium op. Ze had een speech voorbereid, maar ze gaf aan deze uit haar hoofd te hebben gedaan. Ook ging ze iedereen na of ze niet iemand was vergeten.
Daarna volgde een moment waarop alle fragmenten werden getoond van de momenten waarop de genomineerden te horen kregen dat ze waren genomineerd voor een Edison/meerdere Edisons. In de tussentijd werd het podium aangepast en klaargemaakt voor een nieuw optreden. Dit keer was het icoon Samuel Welten. Negentien jaar oud en nu al een van de grootste namen in de Nederlandse muziekwereld. Hij stond niet alleen op het podium, maar werd ondersteund door een hele band en achtergrondzangeressen. Hij begon te zingen vanuit zijn plek in het publiek en liep zo langzaam naar het podium toe. Samuel Welten heeft een gezellig, Nederlands optreden neergezet. Het was een perfecte representatie van hoe hij is en wie hij is als persoon.
Iets wat anders is dan de afgelopen jaren is dat de ‘Oeuvre’ nog niet bekend was gemaakt aan de aangewezenen en zelfs niet aan de winnaar in kwestie. Dit zorgde voor een oprechte verrassing, voor zowel het podium als DI-RECT zelf. Na het optreden van Samuel Welten kwam er een videofragment van de vader van Jamie Westland (Rick Westland), die vertelde over het begin van DI-RECT en hoe de band zich heeft ontwikkeld door de jaren heen. DI-RECT zelf werd overspoeld door emoties door dit onverwachte nieuws. Geëmotioneerd kwamen ze het podium opgelopen om deze prachtige prijs in ontvangst te nemen. “Ik weet dat we de kakkerlakken van de Nederlandse muziekindustrie zijn. En we komen ook in jouw huis”, verwoordde zanger Marcel, op een humoristische manier met tranen in zijn ogen.
Elmer ondersteunde Vivienne met het uitreiken van de Edisons in de categorieën ‘Nieuwkomer’ en ‘Hiphop’. Elmer won vorig jaar zelf de prijs ‘Nieuwkomer’ en mocht deze titel dit jaar overdragen aan Samuel Welten, die zo zijn eerste Edison van de avond won. Samuel gaf een prachtige speech en was overduidelijk geëmotioneerd door deze prestatie.
Daarna won CHO met zijn albums ‘GIOVANNI I & II’ in de categorie ‘Hiphop’. Hij gaf aan geen speech voorbereid te hebben. “Ik denk dat heel veel mensen in deze zaal geen idee hebben wie de fuck ik ben”, zei Giovanni Rustenberg (CHO). Daarnaast had hij verwacht dat het winnen van een Edison hem niet zo veel zou doen, maar hij gaf later aan dat het winnen meer met hem deed dan hij dacht.
Daarna volgde er een optreden van Roxy Dekker, met haar nummer ‘Jouw Idee’. Ze was omringd met lampen en rook. Het was een optreden met veel emotie en gevoel. ‘Jouw Idee’ werd gezongen met passie, precies zoals Roxy Dekker het nummer heeft geschreven.
Na het optreden van Roxy Dekker kwam Fernando Halman het podium opgelopen om de andere Edisons uit te reiken samen met Vivienne van den Assem. Hij begon met het uitreiken van de categorie ‘Alternative’. Deze werd gewonnen door Froukje en S10 met hun project Frok&Stien. Samen kwamen ze het podium opgelopen, met hun haren in een enorm lange vlecht. Ze bedankten hun producers en iedereen die had meegeholpen aan de EP. Aan het eind gaven ze elkaar nog wat complimenten en wilden ze extra aandacht geven aan alle vrouwen.
In de categorie ‘Hollands’ was Samuel Welten de enige aanwezig van de genomineerden. En hoe kon het ook anders; ook deze Edison mocht hij meenemen naar huis. Hij gaf aan de speech die hij had bewaard voor deze categorie al te hebben gebruikt toen hij zijn eerste Edison van de avond won. Hij had niet verwacht om twee keer te winnen. De laatste Edison die Fernando Halman mocht uitreiken viel in de categorie ‘Rock’. Deze werd gewonnen door Kensington, dat in 2023 de ‘Oeuvre’ had gewonnen. Kensington is daarna verdergegaan met een andere zanger, die overduidelijk goed in de smaak valt. Volgens de bandleden voelt deze Edison als een grote schop vooruit.
Als een van de laatste optredens kwam Naomi Sharon het podium opgelopen. Ze droeg een klein pakje en was veel aan het dansen. Haar stem was stabiel en het was een show. Of haar stijl in Nederland werkt, zijn de meningen over verdeeld. Er zijn overduidelijke overeenkomsten met de stijl van popicoon Beyoncé. Ze zong haar nummer ‘Miss That’. Het was zeker een groot optreden, met waarschijnlijk meer kans op slagen in de Verenigde Staten.
De laatste Edisons werden uitgereikt door Koen van Heest, hij maakt onderdeel uit van de Bankzitters, maar is voornamelijk bekend als de liefde van Roxy Dekker. Dit was onverwachts, al helemaal omdat zijn vriendin voor twee van de drie categorieën was genomineerd. Op dat moment was het eigenlijk al duidelijk in de zaal, het kan niet anders dat Dekker weer een Edison meeneemt, misschien wel twee. Koen van Heest had ooit aangegeven dat het een droom was om ooit op het podium te staan van de Edisons. Alhoewel dit niet per se de gewenste manier was. Tijdens de categorie ‘Album’ won Sef met zijn album ‘Lieve Monsters’. “Het doet pijn om de wereld pijn te zien hebben”, vertelde Sef. “Muziek maken helpt en we moeten niet opgeven”, eindigde hij zijn speech.
Dit jaar mocht Jonna Fraser de Edison meenemen in de categorie ‘Soul RnB/Funk’. Deze won hij met zijn album ‘Red Rose Romance’. Hij was sprakeloos en wist niet eens wat hij moest zeggen. Eerder op de avond werd gesproken dat het enige wat je nodig hebt voor een hit, een refrein van Jonna Fraser is. Velen in de zaal waren het hiermee eens.
Aan het eind van de avond was het tijd voor dé prijs van de prijzen. De Edison voor ‘Pop’. Dit is de Edison van de Edisons. Koen van Heest opende de envelop en met een glimlach op zijn gezicht sprak hij de naam van zijn vriendin uit. Roxy Dekker was overrompeld door dit nieuws, dit had ze overduidelijk niet verwacht. Twee jaar op rij wint zij deze prijs, dit keer met haar album ‘Mama I Made It’. Aan het einde van haar speech zei ze haar welbekende woorden: “Mama I Fucking Made It!”.
Voor het laatste optreden werd er teruggeblikt op de avond door de beelden die zijn gemaakt in de loop van de avond. En hoe kan het ook anders? Frenna eindigde de avond met zijn hit ‘Zaazaa’. Het was een groot feest en het einde van de Edisons werd in het extreme gevierd. De laatste keer van Edisons in het Afas Theater in Leusden was een perfecte afsluiting. De jonge talenten zijn zich aan het ontwikkelen tot grote artiesten. Dit jaar was hét jaar van Samuel Welten. Zoals elk jaar was alles tot in de nopjes verzorgd en geregeld. Waar de Edisons zich volgend jaar zullen plaatsvinden is nog een geheim, maar 1 ding is zeker; dit jaar was er weer een voor in de boeken.
Winnaars Edisons 2026:
Song: Frenna – Zaazaa
Dance: Afrojack
Nederlandstalig: Bente
Oeuvre: DI-RECT
Nieuwkomer: Samuel Welten
Hiphop: CHO – Giovanni I & II
Alternative: Froukje & S10 – Frok&Stien
Hollands: Samuel Welten
Rock: Kensington – First Rodeo
Album: Sef – Lieve Monsters
Soul RnB/Funk: Jonna Fraser – Red Rose Romance
Pop: Roxy Dekker – Mama I Made It
Foto’s (c) Armelle van Helden
