Soms levert een geannuleerd project iets op dat meer zegt dan het origineel ooit had kunnen doen. Dat is precies wat er gebeurde met ‘Under the Moon’, het nieuwe album van Bobby Royale en hun langdurige samenwerkingspartner Tank Marwin. Het Zweedse viertal brengt serieus pedigree mee: Gurra G is een voormalig lid van de legendarische Zweedse hiphop-pioniers Just D; Isac Parker is een ervaren undergroundrapper met diepe wortels in de Stockholmscene; Björn ‘Skiss’ Edqvist is een trompettist wiens credits lopen van Right Off en Tingsek tot Loulou LaMotte; en Thomas Blindberg is een bassist die heeft opgenomen met Celine Dion, Britney Spears en de Backstreet Boys. Wat de groep onderscheidt, is hun benadering van de muziek zelf: dit is hiphop gebouwd op live-instrumentatie in plaats van samples en tape, met echte muzikanten die het geluid vanaf de basis vormgeven. Oorspronkelijk bedacht als soundtrack voor een dystopische Netflix-serie die nooit werd uitgezonden, hebben Bobby Royale en Tank Marwin het materiaal omgevormd tot een zelfstandig tientracks-album, en het resultaat is een van de meer onderscheidende releases van 2026.
De oorsprong van het album als soundtrack is onlosmakelijk verbonden met de muziek zelf. Elke track voert een losse verhaallijn over een verzetsbeweging die onder bezetting opereert, en de productie draagt het gewicht van die wereld. Tank Marwin beweegt moeiteloos tussen jazzgeïnspireerde undergroundbeats en abrasieve, door noise gedreven texturen, waardoor een sfeer ontstaat die zowel cinematografisch als claustrofobisch aanvoelt. Het openingsnummer ‘Under the Moon’ zet meteen de toon: een wereld van burgerlijke onrust en industriële verval, rauw en compromisloos.
Van daaruit bouwt het album zich gestaag op. ‘Struggle Is Real’ rijdt op een ruwe, scheve beat die diep doordringt in het onderwerp, terwijl ‘Trapped’ de beklemmende sfeer verder aanscherpt. ‘Uprising’ en ‘Shadows of the City’ vervullen hun atmosferische rol, maar slagen er minder in om zich zo sterk te onderscheiden als de uitschieters eromheen. Dit zijn de momenten waarop de narratieve structuur te zichtbaar wordt, terwijl de muziek eigenlijk voor zichzelf zou moeten spreken. Gelukkig brengen ‘Red Light, Green Light’ en ‘Showdown’ het album stevig weer op koers, met passages die voelen als een echte oproep tot actie. Op ‘Showdown’ levert Edqvist een trompetsolo die de track warmte en spontaniteit geeft die geen samplebibliotheek kan reproduceren. Bijdragen van Cool Gate, Punk Babbitt, Seron en Truescribe voegen nog meer diepte toe, waardoor het album nooit als een tweepersoons echokamer aanvoelt. ‘2:47am’ sluit deze reeks af als een bericht vanuit het stilste en meest angstige uur van de nacht.
‘A Better Day’ en ‘For Family and Friends’ nemen vervolgens de tijd om alles te laten bezinken, met een gevoel van afsluiting dat zijn emotionele gewicht verdient. Het duo beschrijft het project als een reflectie op ‘zware controle, burgeroorlog en externe dreigingen’ en bij de laatste track voelt die beschrijving volledig passend. ‘Under the Moon’ is een album dat weet wat het wil zijn. Het draagt de atmosferische diepgang van een filmscore en de directheid van een hiphopalbum, en die combinatie werkt. Bobby Royale en Tank Marwin hebben een geannuleerd project omgevormd tot iets met een eigen, onderscheidende identiteit en blijvende kracht. (7/10) (Staarsound)