Sylvia Aimée, beter bekend als artiest SYLVR, is een 28-jarige muzikant die Nederpop maakt. Haar doel bij het maken van muziek is het verspreiden van een positieve boodschap. Met haar debuutsingle ‘Applaus’ vraagt ze de luisteraar om zichzelf af en toe een applaus te geven voor het ‘simpelweg’ overleven van een dag.
“Muziek helpt mij om mijzelf beter te begrijpen en om woorden te geven aan complexe situaties en complexe gevoelens”, aldus Aimée. “Door dat te delen met de wereld wil ik anderen eigenlijk helpen niet alleen zichzelf, maar ook anderen, beter te begrijpen. Vroeger ben ik altijd een onzeker iemand geweest. Ik was iemand die niet helemaal paste binnen de groep op school et cetera, en muziek is daar gewoon een hele grote ondersteunende factor in geweest. Muziek is eigenlijk altijd een soort reddingsboei in mijn leven geweest en ik geloof dat muziek voor iedereen zo krachtig kan zijn.”
“Muziek schrijven is voor mij therapie en de muziek delen is hopelijk een stukje therapie voor de luisteraar”, vervolgt Sylvia. “Ik begrijp natuurlijk dat het nooit een vervanging kan zijn van echte, serieuze therapie, maar ik geloof wel dat muziek een therapeutische werking kan hebben, door bijvoorbeeld te reflecteren op jezelf. Wat ik merk is dat mensen die een rugzakje hebben, die wel echte therapie nodig hebben, zich toch wel het meest aangesproken voelen als ze naar mijn muziek luisteren. De mensen die in het plaatje van de maatschappij niet volledig passen, kunnen een soort thuis vinden in mijn muziek. Daar ben ik heel dankbaar voor. Ik hoop ook dat mijn muzikale wereld hun nieuwe inzichten geeft over hun eigen leven en dat ze het leven wat positiever in gaan zien daardoor.”
“Het liedje ‘Applaus’ gaat over dat iedereen allerlei dingen meemaakt en stappen zet die van buitenaf misschien niet altijd heel groot zijn, of niet eens zichtbaar zijn voor de buitenwereld, terwijl het daadwerkelijk hele grote stappen kunnen zijn voor die persoon. Ik heb zelf mentale problemen gehad”, bekend ze. “Periodes waarin het gewoon erg lastig was om door te blijven gaan, terwijl dat van buiten helemaal niet te zien was. Ik had mezelf toen ook wel wat meer een applaus willen geven en het inzicht willen hebben dat het ook goed is om ‘gewoon’ door te gaan met leven, in plaats van constant kritisch op mezelf te zijn, kijkend naar wat ik nog niet bereikt had.”
“Ik speel in een Taylor Swift-tribute band en daar krijg je wel meer negatieve reacties op, zoals ‘oh, je bent Taylor Swift van Temu’, maar dat boeit me helemaal niets, want dat is ook zo”, lacht ze. “Die comments leveren alleen maar meer clicks op, haha. Ik kan me er wel over verbazen dat er zoveel mensen zijn die het kennelijk nodig vinden om vrijwillig negativiteit te verspreiden. Maar voor elke negatieve comment probeer ik te herinneren dat ik ook aan heel veel mensen positiviteit breng, daar probeer ik me dan ook extra stevig aan vast te houden. Je zou kunnen zeggen dat ik daar een applausje voor verdien.”