Een dag later dan dat jullie van mij gewend zijn wil ik graag weer een legendarisch album bespreken. De artiest die ik deze keer onder de aandacht ga brengen is op net zo'n jonge leeftijd gestorven als John Lennon wie ik vorige week de revue heb laten passeren. Eigenlijk hoeft deze man geen introductie, hij werd tot "Artist of the Century" bekroond en zal voor velen de absolute "King of Rock & Roll" blijven. Deze week in 'Legendary Albums ..... Elvis Presley' (Elvis Presley). 

'Elvis Presley' is het debuut studio album door Elvis Presley welk uitkwam in 1956 op het RCA Victor label. De opnames vonden plaats op 10 en 11 januari in de RCA recording studios te Nashville, Tennessee en op 30 en 31 januari in de RCA studios te New York. Er werden ook nog nummers toegevoegd uit zijn Sun periode, opgenomen in de beroemde Sun studio in Memphis, Tennessee 1955. Het album stond tien weken op de eerste plaats van de Billboard Top Pop Albums lijst van 1956 en was het allereerste Rock & Roll album welke de eerste plaats van deze lijst bereikt heeft. Ook is het het eerste rock album welk in de categorie 'Million Sellers'  geplaatst mag worden. In 2003 stond hij op de 55e plaats van Rolling Stones Magazine's  500 greatest albums of all time lijst. ook was het één van de twee Elvis albums die in het boek '1001 albums you must hear before you die' tesamen met 'Elvis is Back'.

Najaar 1955 begonnen de singles van Elvis uitgebracht op het Sun label de Country and Western hitlijsten te bepalen. 'Baby, Lets Play House' en I Forgot, To Remember, To Forget' gingen respectivelijk naar de 5e en 1e positie in die lijst. De nieuwe manager "Colonel" Tom Parker (foto) had uitgebreide zaken gedaan met RCA omdat hij ook de belangen behartigde van Eddy Arnold. Op aandringen van Parker kocht Steve Sholes (hoofd van de Country & Western divisie bij RCA) Elvis zijn contract van Sam Pihlips, de man achter Sun Records voor het luttele bedrag van $35.000 dollar. Elvis en Rock & Roll waren eigenlijk nog ongeteste eigendommen voor de belangrijke labels in de muziekwereld, maar dit album met daarop de nummer één hitsingle 'Heartbreak Hotel' beweest de kracht van beiden. Het was RCA's eerste album wat meer dan $1.000.000 dollar opbracht en welk in 1966 het het eerste album werd waarvan er meer dan 1.000.000 stuks over de toonbank gingen.

Elvis trad begin 1956 vier achtereenvolgende weken op tijdens de Dorsey Show. Door deze nationale tv uitzendingen en het succes van 'Heartbreak Hotel' klom het album snel na zijn release op 27 januari naar de top van de lijsten. Aan het einde van de optredens van de Dorsey shows waren er uiteindelijk maar twee RCA sessies opgenomen, waarna Elvis samen met zijn band weer ging touren. Deze sessies resulteerden in elf tracks, bijna genoeg om een heel album te vullen. Een paar van deze tracks waren goed genoeg om als single uitgebracht te worden. Het bleek dat de nummers uit te brengen als singles lucratiever was dan ze op een album te zetten, en de tracks die wat minder waren wel op een album te zetten, de hitsingle 'Heartbreak Hotel' kwam er dus niet op. De rechten van de Sun opnames waren samen met het contract tijdens de verkoop bij RCA terecht gekomen, dus werden vijf nog niet eerder uitgebrachte nummers (I Love You Because', 'Just Because', 'Trying To Get To You' 'I'll Never Let You Go' en 'Blue Moon') toegevoegd aan zeven van de RCA sessie tracks waardoor de speeltijd van het album acceptabel werd. Philips produceerde de Sun sessies en voor de RCA sessies is er geen officiële producer bekend, waardoor men dacht dat Elvis ze zelf had geproduceerd.

Omdat de vijf Sun opnames meer in de Country stijl waren opgenomen, besloten Elvis en RCA om de de rest van de nummers covers van recentelijke Rhythm & Blues songs te maken. Twee van deze nummers, te weten 'Money Honey' (Jesse Stone)en 'I Got A Woman' (Ray Charles) speelde Elvis regelmatig tijdens zijn live shows. Het derde nummer was 'Tutti Frutti' (Little Richard) waarvan men geloofde dat het een potentiële hit was en 'Blue Suede Shoes' was in eerste instantie niet als single uitgebracht vanwege een belofte van Sholes aan Sam Philips (foto) om de carriëre van een andere Sun artiest, Carl perkins. de schrijver van 'Blue Suede Shoes te beschermen. In plaats daarvan werd het nummer de openingstrack van het album.

Op 31 augustus 1956 nam RCA de nogal vreemde beslissing om het hele album als singles uit te brengen wat er ongetwijfeld ervoor zorgde dat de nieuwe single die net uitgebracht was 'Shake Rattle and Roll' met als b-side 'Lawdy Miss Clawdy'de hitparade niet haalde. Onder de noemer "experiment" bracht RCA de single 'Blue Suede Shoes' uit waarmee ze zich hielden aan de belofte aan Philips en Perkins (ze moesten 8 maanden wachten nadat het nummer uitkwam bij Sun) haalde het nummer de 20e plaats in de hitlijsten. RCA bracht het 12 nummers tellende album voor het eers uit in 1984 op cd. In 1999 verscheen de reissue van het album met een andere nummervolgorde en een 6-tal bonus tracks inclusief 'Heartbreak Hotel' en 'I Want You, I Need You' I Love You'. In januari 2005 werd het album wederom gereissued, dit keer op het Sony BMG label, gebruik makend van de DSD technologie, en de 6 bonus tracks in de orginele vorm. Een dubbel cd kwam uit in 2006 op het Follow That Dream label met diverse bonus tracks en diverse alternatieve opnames.

De hoes van het album staat op Rolling Stone's lijst van de 100 beste covers op de 40e plaats. De foto gebruikt voor de hoes is gemaakt tijdens een show in 1955, in het Fort Homer Hesterly Armory te Tampa Florida. De hoes werd gebruikt door The Clash met hun album 'London Calling' (1979), welke als 39e op de Rolling Stone lijst staat. Andere artiesten die bij wijze van hommage gebruik maakten van de hoes zijn Tom Waits (Rain Dogs), Big Audio Dynamite (F-Punk) en KD Lang (Reintarnation).