Men neme zo ongeveer alle rampenfilms uit de geschiedenis, en een regisseur die in een eerdere sciencefiction rampenfilm al zo ver wilde gaan dat hij het Vrijheidsbeeld en het Witte huis liet instorten. Geef de regisseur (Roland Emmerich) daarbij een gigantische smak geld om een film te maken en je zou toch verwachten dat je de perfecte rampenfilm aller tijden zou krijgen. Mis, Emmerich kon twee kanten op, á la War of the Worlds, waarbij wat dieper ingegaan wordt op de karakters, gespeeld door goede acteurs, en wat minder op de effects, of je pakt enkele B-acteurs en blaast alles gewoon flink op met special effects. Emmerich deed het laatste met John Cusack als drager, en Woody Harrelson als geflipte radio-zendamateur in een klein rolletje, en liet de special effects de film echt dragen. Nou ja, dragen, dat was de bedoeling, want het plot dat de wereld door enorme aardverschuivingen, tsunami's en vulkaanuitbarstingen zou vergaan, rammelt in deze film aan alle kanten. Bijvoorbeeld de Sixtijnse kapel in Vaticaanstad, die er zo ongeveer een minuut over doet om om te kantelen, in plaats van naar beneden in te storten; vastgeketende sportwagens in een neerstortend vliegtuig die tegen de valversnelling in naar achteren rollen; twee beginnende Cessna-piloten die een Antonov 500 leren besturen in een minuut. Het zijn slechts enkele van de problemen die je tegenkomt als je de film kijkt. Jammer, want het idee erachter is iets wat velen al lang bezighoudt; Een gegeven van de oude Maya's waar helaas te weinig mee gedaan is in de film.

Al met al misschien een leuke film voor de jeugd die op zoek is naar actie, spektakel en niet te hoogstaande dialogen en logica, maar voor een doorgewinterde filmkijker, of gewoon een toeschouwer met neutraal oog, maar iets meer intelligentie dan een schaap is het verloren geld, van het kaartje, maar zeker van de $260.000.000 die de film kostte.