Één van 's werelds grootste bands, maar op een of andere manier alweer een hele tijd geen fatsoenlijk 'Best of' album. Tot nu dan toch, want met 'A Foot In The Door' brengt de band die in 1964 al werd opgericht na 'Echoes' wederom een heuse 'Best of'. Nou ja, in ieder geval een verzameling van hun bekendste nummers, want een beste nummer of verzameling daarvan is al persoonlijk, laat staan bij een band waarbij duidelijk meerdere periodes zijn af te tekenen.

Natuurlijk begint het album bij het begin, ofwel 'See Emily Play'. Destijds de tweede single van de band, en het is tegenwoordig vrijwel ondenkbaar, maar geen enkel album, behalve de compilatie- en livealbums, bevat dit nummer dat inmiddels is opgenomen in de 'Top 500 singles die Rock en Roll hebben gevormd'-lijst. En aangezien die is samengesteld door de beroemde 'Rock & Roll Hall of Fame', wil dat toch wel wat zeggen.

Wat ook bij deze release weer opvalt is dat net als de eerdere re-releases van Pink Floyd dit najaar, het geluid helderder klinkt dan ooit. Vaste producer James Guthrie heeft ook hier weer een mix van gemaakt waarbij het stereo-geluid als nooit tevoren klinkt. Zelfs zonder 5.1 knalt de muziek van Pink Floyd uit onze speakers met meer bombastische en verfijnde klank dan bij de eerdere uitgaven. Duidelijk dus dat deze re-issue de moeite waard is.

Opvallend genoeg geen 'Arnold Layne' of 'Free Four', zelfs geen latere singles als 'Take It Back' en 'Proper Education', wel de genotskreten van Clare Torry en het sublieme pianostuk van Richard Wright op 'The Great Gig In The Sky'. Zelfs de saxofoon op 'Money' klinkt duidelijker en natuurlijk zijn 'The Happiest Days'Of Out Lives' en 'Another Brick In The Wall (Part 2)' integraal achter elkaar doorgezet op het album.

Al met al, is 'A Foot In The Door' een album dat de hele carrière van Pink Floyd bestrijkt? Nee, niet echt, aangezien we toch iets missen van 'Animals' en het album-materiaal van voor 'Dark Side Of The Moon', maar voor de niet die-hard zijn de tracks van die albums misschien ook wel iets te psychedelisch. Neen, 'A Foot In The Door' is zeker geen 'Best of', wel een 'Meest toegankelijke tracks'-album van Pink Floyd. En aangezien drummer Nick Mason recentelijk nog in een interview op Maxazine heeft aangegeven dat er vrijwel zeker geen nieuwe muziek meer bijkomt, kunnen we stellen dat het wel een definitieve lijst is. Hoewel je met Pink Floyd maar nooit weet. (8/10) (EMI)