'That's how we roll' is het tweede album van de Deense band SuperCharger. SuperCharcher is voornamelijk een hardrockband wat vooral te horen is op hun eerste cd. Op 'Thats how we roll' laat de band zich graag inspireren door hun eigen leven en verwerkt daardoor een vleugje country en railroad blues in sommige songs, met daarin uiteraard ook hun eigen explosieve hardrock geluid verwerkt. Het album is geproduceerd door Kristian Thomasen, die bands als Black City en Hush and Tue West grotere naamsbekendheid gaf. SuperCharger is de laatste 3 jaar in Denemarken uitgegroeid tot een populaire live-act door hun energieke optredens en show. Voor mij is SuperCharger een hele nieuwe band. Toen ik de cd voor de eerste keer aanzette leek hij vrij eentonig. Na hem een paar keer beluisterd te hebben begon ik de cd toch wel goed te vinden.

‘Heart in overdrive’ waarmee de cd begint en nummer twee ‘Rise and fall’ klinken mij meteen lekker stevig in de oren. Nummer drie Are you satisfied’ daarentegen begint alsof je een oude LP opzet, wat ruis en dan langzaam een bluessound, heerlijk. Het nummer gaat al wel snel over in stevige gitaargeluiden,waardoor het weer een ‘SuperCharger sound krijgt. Wat mij opvalt en anders is dan de rode draad van de cd, stevige rock, zijn de nummers ‘Mrs Ferguson’ en ‘Sunrise over Reeperbahn’, waarbij ‘Mrs Ferguson’ na het eerste couplet al snel weer een stevige rocksong wordt in tegenstelling tot ‘Sunrise over Reeperbahn’ die klinkt als een lekkere rockballad met een heerlijke countrysound. Op nummer zeven ‘Redemption song’ zingt Mia Coldherat van de zweedse rockband Crucified Barbara mee.

Over het algemeen is het een lekkere wat hardere rock cd met een stevig volume. Ik persoonlijk zou hem niet in de categorie hardrock plaatsen. Daar vind ik hem, ondanks dat er stevige nummers op staan, te soft voor. De CD is en aanrader voor iemand die van de wat stevigere rock houd met af en toe een knipoog naar blues en country. (7/10) (VME)