Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover: het debuut album van Tricklebolt werd gepresenteerd in het Burgerweeshuis te Deventer. De band begon in 2014 en later dat jaar bracht de band hun eerste EP uit getiteld ‘Trapped in Rock’n Roll’. Twee jaar later, in 2016, kwam de tweede EP uit: ‘Dawn’. En nu, weer twee jaar later, is er dan het album ‘Tricklebolt’.

De band had deze cd release zeer goed geregeld met zelfs busvervoer naar en van het optreden. De bus reed vanuit Ommen via onder andere Lemele (waar de band vandaan komt) naar het Burgerweeshuis. Om te zorgen dat de stemming er meteen in zou zitten werd er in de bus volgens de band Spa Goud geschonken, maar volgens mij schonken ze gewoon bier. Dat het een goed idee was om een bus te regelen bleek al snel aangezien de buskaarten bijna uitverkocht waren. Een erg leuk idee wat door vele zeer gewaardeerd werd.

Om het podium en het publiek op te warmen had Tricklebolt een andere lokale band gevraagd: Shock The Devil. De band is opgericht in begin 2016 en is druk bezig met zoveel mogelijk optreden. Jelle Stomps (Vocals), Rick Slootweg (Guitar), Menno Nijen Es (Bass) en Robin van Leijen (Drums) stonden ontspannen op het podium en namen hun taak als publieksopwarmer erg serieus. Meerdere keren refereerde de bandleden naar het opwarmen van het podium en het publiek. Verder gaf Shock The Devil alles wat ze hadden om het publiek voor zich te winnen. Tijdens de zeer energieke set speelde de band, uiteraard, vooral nummers van hun debuut EP die later dit jaar zal verschijnen.

Na het optreden van Shock The Devil ging het doek voor het podium even dicht. Tricklebolt wou alles even rustig opzetten maar vooral de spanning er nog even inhouden. Na een korte pauze kwamen ze dan eindelijk het podium opgerend: Roy Scholten (Hammond), Tim Kampman (Lead Guitar / Backing vocals), Daan Pen (Bass), Ymte Koekkoek (Drums) en Bastian Pen (Lead vocals / Rhythm Guitar) oftewel: Tricklebolt. De spanning was van de gezichten af te lezen terwijl de band, onder luid applaus, het eerste nummer inzet. De spanning viel gelukkig snel weg waarna de band en het publiek konden genieten van dit moment. De zaal stond vol met fans, vrienden en familie die stil waren tijdens de nieuwe nummers en soms luidkeels meezong met de oude nummers. De sfeer kon dan ook niet beter zijn. De hele band stond dan ook met een grote glimlach op het podium, vooral gitarist Tim Kampman kon zijn grote glimlach niet van zijn gezicht krijgen deze avond. En terecht. Ze mogen zeker trots zijn op hun eerste album en ik weet zeker dat we nog veel van hun gaan horen in 2018.

Naast het nieuwe album speelde de band ook nog wat oude nummers. Of zoals zanger en gitarist Bastian Pen zei: “nummers uit de tijd dat we nog gewoon over straat konden”. Maar had de band ook nog een hele speciale verrassing in petto. Namelijk het laatste nummer op hun album: ‘The Wanderer’. Een akoestisch nummer wat ze normaal nooit live zouden spelen maar speciaal voor deze avond speelde de band het voor één keer. Bastian, Roy en Tim op een stoel voorop het podium was iets wat we nog niet van Tricklebolt hadden gezien. Het publiek was muisstil tijdens het nummer en barstte na het nummer meteen in luid gejuich uit. Een prachtig moment. Daarna werden de stoelen weer snel weggehaald en de gitaren weer ingeplugd. Tijd voor Rock’n Roll met onder andere een zeer bijzondere drumsolo van Ymte Koekkoek. Hij speelde een stukje van een bekend nummer en aan de zaal de vraag: welk nummer was dit? Iets wat erg grappig was en het publiek mooi bij het optreden betrok. Ymte genoot ook duidelijk van dit moment ook al moest hij toegeven erg zenuwachtig te zijn. Hierna speelden ze nog meerdere toegiften (zelfs één meer dan op de setlist stond) maar toen was het dan toch echt afgelopen. Tenminste het optreden was over. Het feestje ging nog lang door. En was er uiteraard de mogelijkheid om het nieuwe album aan te schaffen. Het zou dan ook nog lang onrustig blijven in Deventer. Maar één ding is zeker: een betere start had Tricklebolt dit jaar niet kunnen maken.

Foto’s (c) Filip Heidinga / Maxazine

Deel:

Comments are closed.